شيطان با يك نفر است و او از دو نفر دور تر است . اى على ! هر گاه فردى تنها به سفر رود گمراه است ، و اگر دو نفر به سفر روند دو گمراه خواهند بود ، و اگر سه نفر به سفر روند ديگر مجموعى به شمار مىروند . و در برخى روايات فرموده است كه مسافرانى به شمار مىآيند .
[ 466 ] حمّاد بن عيسى از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : در سفارشهاى لقمان به پسرش از جمله اين بود كه به او گفت : پسر عزيزم ! در سفر ، شمشير ، كفش ، عمامه ، خيمه ، مشك آب ، سوزن و نخ و جوالدوز خود را همراه بردار ، و از دارو آنچه به كار تو و همسفرانت مىآيد همراه خود داشته باش ، و در كارها با همسفران موافق و همسو باش مگر در نافرمانى از خدا .
[ 467 ] سكونى از امام صادق عليه السّلام و او به نقل از پدرانش عليهم السّلام و ايشان از پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت كردهاند كه فرمود : از شرافت مرد است كه چون به سفر مىرود توشهاش نيك برگزيند .
[ 468 ] عبد اللَّه بن سنان از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : شيوهء على بن الحسين عليه السّلام اين بود كه چون آهنگ سفر حج و عمره مىكرد از بهترين توشهها برمىگرفت ؛ توشههايى همچون بادام ، شكر و قاووتهاى بوداده و شيرين شده .
در بىوفايى دنيا
[ 469 ] وليد بن صبيح مىگويد : روزى خدمت امام صادق عليه السّلام شرفياب شدم . آن حضرت چند جامه نزد من انداخت و فرمود : اى وليد ! اينها را به همان تاى خود تا كن . من در برابر آن حضرت به پا خاستم و امام عليه السّلام فرمود : خداوند معلّى بن خنيس را رحمت كند . من گمان كردم كه امام عليه السّلام ايستادن مرا به ايستادن معلّى بن خنيس مانند كرده و به ياد او افتاده . امام سپس فرمود : أف بر اين دنيا ، أف بر اين دنيا ، همانا دنيا بلاكدهاى است كه خداوند در آن ، دشمنش را بر دوستش چيره مىگرداند و پس از آن سرايى در پيش است كه چنين نيست . عرض كردم : قربانت گردم اين سرا كجاست ؟ فرمود : اين جا ، و با دست