تأويل آيهء 11 از سورهء حديد
[ 461 ] مردى از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام روايت مىكند كه در بارهء اين آيهء شريفه :
مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ وَ لَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ
« 1 » فرمود : مقصود از آن پيوستن به امام است در دولت تبهكاران .
خوف و رجاء مؤمن
[ 462 ] سنان بن طريف مىگويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : مؤمن را سزد كه از خداى چنان هراسد كه گويى بر آتش مشرف است و او را چنان اميد برد كه گويى از اهل فردوس است ، سپس فرمود : همانا خداوند عزّ و جلّ همان گونه است كه بنده به او گمان مىبرد ، اگر به دو گمان خير برد برايش خير پيش آورد و اگر شرّ ، شرّ .
در بيان آداب مسافرت و همراهان
[ 463 ] اسماعيل بن جابر مىگويد : من در مكه خدمت امام صادق عليه السّلام بودم كه از مدينه پيكى به خدمت حضرت رسيد . حضرت به او فرموده : به همراه كه هستى ؟ گفت : با كسى نيستم . امام عليه السّلام به او فرمود : اگر پيشتر چيزى در اين پيرامون به تو گفته بودم به خوبى ادبت مىكردم و سپس فرمود : يك تن يك شيطان است ، و دو تن دو شيطان ، و سه و چهار تن دوستان يك ديگرند .
[ 464 ] امام باقر عليه السّلام فرمود : پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرموده است : بهترين عدد همسفران نزد خدا چهار است ، و اگر شمار آنها از هفت نفر فزونى مىيابد در هم آميختگى پديد آيد .
[ 465 ] امام هفتم عليه السّلام به نقل از پدرش و او از جدش روايت كرده كه فرمود : از جمله سفارشهاى پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به على عليه السّلام آن بود كه به او فرمود : تنها آهنگ سفر مكن كه
هامش
( 1 ) « كيست كه به خداوند وام نيكو دهد ، و خدا آن را براى او بيفزايد و پاداشى ارجمند داشته باشد ؟ » ( سورهء حديد / آيهء 11 ) .