يك پيشگويى از امام صادق عليه السّلام
[ 453 ] شهاب بن عبد ربّه مىگويد : امام صادق عليه السّلام به من فرمود : در ميان خانوادهاى از قريش آن قدر كشت و كشتار فراوان شود كه مردى از آنها را به خلافت بخوانند و او نپذيرد . سپس فرمود : اى شهاب ! نگويى كه مقصود من از اين سخن همين پسر عموهايم هستند . شهاب مىگويد : و من گواهى مىدهم كه مقصود حضرت هم ايشان بود .
مصلحت انديشى امير المؤمنين عليه السّلام براى مردم ، پس از بيعت با ابو بكر
[ 454 ] زراره از امام باقر عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : پس از آنكه مردم كردند آنچه را كردند و با ابو بكر دست بيعت دادند عاملى جلوگير امير المؤمنين عليه السّلام نشد از اينكه مردم را به امامت خويش دعوت كند مگر صلاح انديشى براى خود مردم و ترس از اينكه مبادا از اسلام برگردند و باز بت پرست شوند و به يگانگى خداوند و رسالت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم گواهى ندهند و اينكه حضرت بيشتر دوست داشت آنها را بر كارى كه كردهاند پايدارشان بسازد تا اينكه آنها را وادارد از كلّ اسلام روى برتابند و آنان كه آگاهانه به ارتكاب اين اعمال پرداختند هلاك شدند و كسانى كه اين كار را نكردند و ندانسته و بىهيچ دشمنى با امير المؤمنين عليه السّلام از ديگران پيروى كردند چنين كارى موجب كفر آنها نگشت و آنها را از اسلام بيرون نبرد و به همين سبب على عليه السّلام امر خويش را پنهان داشت و از روى اجبار بيعت كرد ، چه ، هيچ يارى نيافت .
دو حديث در ارتداد مردم پس از رحلت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم
[ 455 ] عبد الرحيم قصير مىگويد : به امام باقر عليه السّلام عرض كردم : همانا مردم از اين سخن مىهراسند كه ما مىگوييم : مردم مرتد شدند . امام عليه السّلام فرمود : اى عبد الرّحيم ! همانا مردم پس از رحلت پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به دوران جاهليّت بازگشتند و انصار مدينه كناره گرفتند ولى به راه درستى نرفتند ، آنها با سعد بن عباده بيعت كردند و همان رجزهاى جاهليّت را