و قدريه و معتزله هستند . فرمود : اينها مرا مىخواهند پس برخيز تا به نزد آنها برويم .
حضرت برخاست و من نيز با ايشان برخاستم ، و چون آنها ديدند كه حضرت برخاست ايشان نيز به سوى حضرت آمدند . امام عليه السّلام بديشان فرمود : دست از من بداريد و مرا نيازاريد و نزد سلطانم مبريد زيرا من فتوايى براى شما نخواهم داشت . آن گاه دست مرا گرفت و آنها را به حال خويش وانهاد و به راه افتاد . چون از مسجد خارج شد به من فرمود : اى ابا محمّد ! به خدا سوگند اگر شيطان پس از آن نافرمانى و تكبّرى كه كرده به اندازهء عمر دنيا براى خداوند سجده كند سودى برايش نخواهد داشت و خداوند سجدهء او را نخواهد پذيرفت تا آن هنگام كه خدا به او دستور داد در برابر آدم به سجده افتد . همين گونه است همين امّت گنهپيشه پس از رهايى پيامبر و رهبرى كه پيامبرشان براى آنها گمارده بود به فتنه افتادند .
پس خداوند تبارك و تعالى عملى از آنها را نپذيرد و حسنهاى از آنها را بالا نبرد تا از همان راهى به درگاهش روند كه او مقرّر كرده ، و از همان امامى پيروى كنند كه به پيروى از او مأمور شدهاند ، و از همان درى كه خدا و پيامبر به روى آنها گشودهاند درآيند . اى ابا محمّد ! همانا خداوند عزّ و جلّ پنج فريضه را حتمى ساخته است : نماز ، زكات ، روزه ، حج و ولايت ما ، و در مواردى چهار فريضه را بديشان رخصت داده ولى به هيچ روى براى هيچ يك از مسلمانان در ترك ولايت ما رخصتى داده نشده است ، نه به خدا سوگند در ولايت ما رخصتى نيست .
در اجل و مدّت حكومتها
[ 400 ] ابو اسحاق جرجانى از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : همانا خداوند عزّ و جلّ براى كسى كه حكومتى برايش مقرر مىدارد اجل و مدّتى قرار مىدهد از شب و روز و سال و ماه ، پس اگر در ميان مردم به داد رفتار كنند خداوند عزّ و جلّ به چرخانندهء چرخ دستور مىدهد كه آن را به كندى بچرخاند و از همين روى ، روزها و شبها و سالها و ماههاى آنها به كندى مىگذرد ، و اگر در ميان مردم ستم كنند و به داد رفتار نكنند خداوند