الشَّاكِرِينَ
« 1 » . او مىگويد : به حضرت عرض كردم : آنها اين آيه را به گونهاى ديگر تفسير مىكنند . امام عليه السّلام فرمود : آيا اين گونه نيست كه خداوند عزّ و جلّ ، پيرامون امّتهاى پيش از ايشان خبر داده كه پس از آمدن دلايل دندانشكن و روشن ، با هم اختلاف يافتند و مىفرمايد :
. . . وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ وَ لكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يُرِيدُ
« 2 » ، و همين آيه ، خود دليلى است بر آنكه ياران محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نيز پس از او با هم اختلاف يافتند و برخى از ايشان ايمان آوردند و پارهاى ديگر كفر ورزيدند .
در بيان ولايت ائمه عليهم السّلام
[ 399 ] عبد الحميد بن ابو العلاء مىگويد : وارد مسجد الحرام شدم و يكى از خدمتگزاران امام صادق عليه السّلام را ديدم پس به سوى او رفتم تا از حال امام صادق عليه السّلام پرسش كنم . ناگهان چشمم به امام صادق عليه السّلام افتاد كه در حال سجده هست . بسيار منتظر ماندم و سجدهء او به نظر من طولانى رسيد . برخاستم و چند ركعت نماز گزاردم و باز حضرت را در حال سجده يافتم . از خدمتكار ايشان پرسيدم : چند وقت است امام به سجده رفته ؟ او گفت : پيش از آنكه تو نزد ما آيى . همين كه امام عليه السّلام صداى مرا شنيد سر از سجده برداشت و فرمود : اى ابا محمّد ! نزد من بيا . من نزديك حضرت رفتم و بر او درود فرستادم پس پشت سر آن حضرت صدايى شنيدم . فرمود : اين صداى چيست ؟ عرض كردم : گروهى از مرجئه
هامش
( 1 ) « و محمّد جز فرستادهاى نيست كه پيش از او فرستادگانى درگذشتهاند ، آيا اگر او بميرد يا كشته شود شما به عقب بازگرديد ؟ ! و هر كه به عقب بازگردد زيانى به خدا نرساند ، و خداوند پاداش دهد سپاسگزاران را » ( سورهء آل عمران / آيهء 144 ) .
( 2 ) « و به عيسى بن مريم حجّتها داديم و او را با روح القدس يارى رسانديم ، و اگر خدا مىخواست آنها كه پس از پيامبران آمدند با وجود دليلهايى كه برايشان آمده بود با يك ديگر كارزار نمىكردند ، ولى باز هم اختلاف كردند ، از آنها كسانى بودند كه ايمان داشتند و كسانى بودند كه كفر ورزيدند ، و اگر خدا مىخواست با هم كارزار نمىكردند ، ولى خدا هر چه خواهد مىكند » ( سورهء بقره / آيهء 253 ) .