نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ
. . . « 1 » . نه به خدا سوگند عيسى را در برابر يهود يارى نرساندند و براى او نبرد نكردند ، و به خدا سوگند شيعهء ما از آن هنگام كه خداوند والانام جان پيامبرش را گرفت همچنان ما را يارى مىكند و به خاطر ما نبرد مىكند و در راه ما سوخته مىشوند يا شكنجه مىگردند و يا در شهرها در به در مىشوند . خداوند به آنها از سوى ما جزاى خير دهد . امير المؤمنين عليه السّلام فرموده است : به خدا سوگند اگر بينى دوستان ما را با شمشير بزنند بغض ما در دل نگيرند ، و به خدا سوگند اگر به دشمنان خويش نزديك شوم و ثروتى كلان بديشان بخشم باز هم ما را دوست نخواهند داشت .
تفسير آياتى از سوره روم در بيان امام باقر عليه السّلام
[ 397 ] ابو عبيده مىگويد : از امام باقر عليه السّلام پيرامون اين آيهء شريفه :
الم * غُلِبَتِ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ
. . . « 2 » پرسش كردم . حضرت فرمود : اى ابو عبيده ! اين سخن تأويلى دارد كه جز خدا و راسخان در علم از خاندان محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آن را ندارند . هنگامى كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به مدينه هجرت كرد و اسلام فيروزى يافت نامهاى به پادشاه روم نوشت و آن را همراه پيكى بفرستاد و پادشاه روم را به اسلام فرا خواند ، و نامهاى نيز به پادشاه ايران نوشت و آن را نيز با فرستادهاى گسيل داشت و او را هم به اسلام خواند .
پادشاه روم نامهء پيامبر اكرم را بزرگ داشت و بر فرستادهء او عزت نهاد ، در حالى كه پادشاه ايران نامهء پيامبر را ناچيز شمرد و آن را پاره كرد و پيك پيامبر را خوار كرد . در آن روز پادشاه ايران با پادشاه روم در حال جنگ بود و مسلمانان آرزو مىكردند پادشاه روم بر پادشاه ايران چيرگى يابد و به او اميد بيشترى از پادشاه ايران مىبردند . و چون پادشاه ايران در اين جنگ چيرگى يافت ، مسلمانان را خوش نيامد و بدين سبب غمگين شدند و لذا اين آيه فرو فرستاده شد :
الم * غُلِبَتِ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ
. . . يعنى ايران بر روم پيروز شد در نزديكترين سرزمين كه عبارت بود از شامات و اطراف آن
وَ هُمْ
هامش
( 1 ) « ياوران من در راه خدا كيانند ؟ حواريون گفتند : مائيم ياوران خدا » ( سورهء صف / آيهء 14 ) .
( 2 ) « الف ، لام ، ميم ، روميان در نزديك اين سرزمين مغلوب گشتند » ( سورهء روم / آيهء 1 تا 3 ) .