سخن گفتن با مردم به اندازهء عقلشان
[ 394 ] امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هرگز با كنه عقلش با خلايق سخن نگفت . پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : همانا ما گروه پيامبران مأمور هستيم كه با مردمان سخن نگوييم مگر به اندازهء عقل ايشان .
در پنهان كردن دوستى ائمه عليهم السّلام
[ 395 ] مالك بن عطيّه مىگويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : من مردى از قبيلهء بجيله هستم و دينداريم براى خداى عزّ و جلّ ، بر اين اساس استوار است كه شما سروران من هستيد و گاهى مىشود كه كسى ناشناس از من مىپرسد : تو از كدام مردم هستى ؟ و من به او مىگويم : مردى عرب از بجيله هستم . آيا گناهى بر من بار است اگر نگويم از دوستداران بنى هاشم هستم ؟ امام عليه السّلام فرمود : نه ، آيا قلب و خواستهات بر اين نيست كه از دوستداران مايى ؟ عرض كردم : به خدا سوگند چنين است . فرمود : همين كه مىگويى من عرب هستم ديگر بر تو گناهى نيست ، زيرا تو در نسب و بهره و شمار و حسب ، عرب هستى و در ديانت و آنچه با آن براى خداوند عزّ و جلّ ديندارى مىكنى ، در اطاعت ما هستى و احكام خود را از ما مىستانى چنان كه از دوستان ما بشمارى و از مايى و رو به سوى ما دارى .
در نشانهء شيعه
[ 396 ] ابو يحيى كوكب الدم از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : همانا حواريّون عيسى شيعهء او بودند و شيعيان ما حواريّون ما هستند و حواريّون عيسى فرمانبرتر از حواريّون ما نبودند . عيسى به حواريّون فرمود : . . .
مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ قالَ الْحَوارِيُّونَ