فرستد . پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم دستور داد منبرى در بيرون شهر بنهند . منبر به بيرون از شهر آورده شد و مردم اجتماع كردند . پيامبر بر منبر رفت و دعا كرد و به مردم دستور داد كه آمين بگويند . طولى نكشيد كه جبرئيل نازل شد و عرض كرد : اى محمد ! به مردم بگوى كه خداى تو بديشان وعده كرده است كه در فلان روز و فلان ساعت بر ايشان باران فرو خواهد فرستاد .
مردم به انتظار آن روز و ساعت روز شمارى مىكردند تا چون ساعت مقرر فرا رسيد خداوند عزّ و جلّ بادى فرستاد كه ابرها را در هم ريخت و آسمان را پوشانيد و دهنهء خود را رها كرد ، [ كنايه از شدت باران است ] . همان افراد خدمت پيامبر رسيدند و عرض كردند : اى پيامبر ! از خدا بخواه تا جلوى باران را بگيرد كه ما نزديك است غرق شويم .
همهء مردم گرد آمدند . پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم دوباره دست به دعا برداشت و به مردم نيز فرمان داد آمين بگويند . مردى از ميان جمعيّت گفت : اى رسول خدا ! دعا را بلند بخوان تا ما هم بشنويم ، زيرا همهء دعايى را كه تو مىخوانى ما نمىشنويم . پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود :
بگوييد : خدايا ! بر پيرامون ما ببارد نه بر ما . خدايا ! اين باران را بر دل صحرا بريزان و در پاى درختها و چراگاههايى كه گلهداران رمههاى خود را مىچرانند . خدايا ! آن را رحمت قرار ده و عذابش قرار مده .
هميشه برق آسمان به دنبال خود باران دارد
[ 267 ] امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : هيچ گاه آذرخشى نه در تاريكى شب و نه در روشنايى روز نجهد مگر آنكه باران همراه خود دارد .
جايگاه ابرها در روى زمين
[ 268 ] ابن عزرمى در حديث مرفوعى روايت مىكند كه از امير المؤمنين عليه السّلام پرسيدند :
ابرها در كجا هستند ؟ فرمود : بر درختى و روى تلّى در كنار دريا كه در همان جا مأوا مىكنند ، و چون خداوند عزّ و جلّ اراده كند كه آن را به جايى روانه سازد بادى بفرستد تا