تفسير آيهء 213 سورهء بقره ( در بيان امام صادق عليه السّلام )
[ 40 ] يعقوب بن شعيب از امام صادق عليه السّلام در بارهء آيهء :
كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً
« 1 » پرسش كرد ، و حضرت عليه السّلام فرمود : مردم پيش از نوح ، امّتى بودند گمراه ، و خدا آغاز بعثت رسولان نمود و چنين نيست كه مىگويند : هميشه بوده است ، دروغ گفتهاند . خداوند در شب قدر جدا مىكند و مقرّر مىسازد هر آنچه از سختى و خوشى و باران است به اندازهاى كه خود خواهد ، و آن را مقدّر مىسازد تا سال آينده .
حديث كسوف و خسوف خورشيد و ماه
[ 41 ] حكم بن مستورد از على بن الحسين عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود : از منابع غذايى كه خدا آن را براى مردم مقدّر داشته از آنچه بدان نياز دارند ، دريايى است كه خداوند آن را ميان آسمان و زمين آفريده است . و نيز فرمود : همانا خداوند مجارى خورشيد و ماه و اختران و ستارگان را در آن اندازه كرده و همهء آن را بر فلك مقدّر و مقرّر كرده است ، و در پى آن به فلك فرشتهاى گماشته كه هفتاد هزار فرشته همراه او هستند و آنها فلك را مىچرخانند ، و چون آن را بچرخانند ، خورشيد و ماه و اختران و ستارهها هم با آن مىچرخند و در شبانه روز به منزلگاههاى خود ، كه خداوند عزّ و جلّ براى آنها مقرر ساخته وارد مىشوند ، و هر گاه گناه بندگان بسيار شد و خداوند سبحان ، آهنگ آن كرد كه از آنها به عنوان يكى از نشانههاى خود يارى جويد ، به فرشتهء موكّل به فلك فرمان مىدهد آن فلكى را كه مجارى خورشيد و ماه و اختران و ستارگان بر آن است از جاى خود به در برد و آن فرشته هم به هفتاد هزار فرشته فرمان مىدهد كه آن را از مجارى خود به در برد .
امام عليه السّلام مىفرمايد : آن را به در برند و خورشيد در آن دريا افتد كه فلك در آن روان
هامش
( 1 ) « مردم ، امّتى يگانه بودند » ( سورهء بقره / آيهء 213 ) .