تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بهشت كافى (ترجمه روضه كافى) (فارسى) — صفحة 113

مساهمون:

ص١١٣

دوستى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و خاندان او

[ 35 ] بريد بن معاويه مىگويد : در خدمت امام باقر عليه السّلام بودم و آن حضرت عليه السّلام در چادرش تشريف داشتند كه در منى برپا بود . امام عليه السّلام نگاهى به زياد اسود كرد كه پاهايش از بن بريده شده بود و حضرت عليه السّلام براى او محزون شد و فرمود : چرا پاهايت چنينند ؟ او عرض كرد : من با شتر جوان و لاغرى كه داشتم به مكّه آمدم و بيشتر راه را براى رعايت حال آن ، پياده پيمودم . امام عليه السّلام براى او غمگين شد و در اين هنگام زياد گفت : من غرق گناهم تا جايى كه مىپندارم هلاك شده‌ام ، به ياد دوستى شما افتادم و اميد نجات يافتم و گره دلم گشوده گشت . امام باقر عليه السّلام در پاسخ فرمود : مگر دين جز دوستى است خداوند سبحان مىفرمايد :
حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ
« 1 » ،
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ
« 2 » ، مردى نزد پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آمد و عرض كرد : يا رسول اللَّه ! نمازگزاران را دوست دارم ولى خود نماز نمىخوانم و روزه گيران را دوست دارم ولى خود روزه نمىگيرم . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : تو با همان كسانى هستى كه دوستشان دارى و از آن توست هر چه به دست آورى سپس امام عليه السّلام ادامه داد : چه مىجوييد و چه مىخواهيد ؟ همانا كه اگر يك هراس آسمانى در رسد هر گروهى به پناهگاه خود روى آورند و ما به پناهگاه پيامبر مىگراييم و شما به پناهگاه ما .

فضيلت شيعهء على عليه السّلام

[ 36 ] سعيد بن يسار مىگويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : سپاس خداى را سزد كه يك دسته مرجئه شدند و گروهى حروريه و خوارج و يك دسته هم قدريه و شما را
هامش
( 1 ) « خدا ايمان را براى شما دوست داشتنى گردانيد و آن را در دلهاى شما بيار است » ( سورهء حجرات / آيهء 7 ) . ( 2 ) « بگو : اگر خدا را دوست داريد ، از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد . » ( سورهء آل عمران / آيهء 31 ) .