الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ
« 1 » .
و ترس از خدا را در دلتان احساس كنيد . و به ياد آوريد آنچه را خداوند از ثواب نيك خود در هنگام برگشت به درگاه وى به شما وعده داده است ، چنانچه شما را از عذاب خود بر حذر داشته ، زيرا هر كه از چيزى بيم دارد از آن بر حذر باشد و هر كه از چيزى حذر كند آن را وانهد . از غافلانى نباشيد كه به خرّمى دنيا دل سپردهاند ؛ آنهايى كه براى بدكردارىها توطئه مىكنند ، زيرا خداوند در كتاب خود مىفرمايد :
أَ فَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ * أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَما هُمْ بِمُعْجِزِينَ * أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلى تَخَوُّفٍ
« 2 » .
پس بپرهيزيد از آنچه خدا شما را با آنچه كه در كتابش آورده نسبت به ستمكاران بر حذر داشته ، و آسوده خاطر نباشيد از اينكه بر سر شما فرود آيد بعضى از آنچه در كتاب خود به مردم ستم پيشه وعده كرده است . به خدا سوگند ، خداوند شما را در قرآن خود به شرح حال ديگران پند آموخته است . همانا خوشبخت و سعادتمند كسى است كه از ديگران پند آموزد ، و هر آينه خداوند در قرآن خود ، به شما شنوانده است كه با مردم ستمكار از اهل آباديهاى پيش از شما چه كرده است ، در آنجا مىفرمايد :
وَ كَمْ قَصَمْنا مِنْ قَرْيَةٍ كانَتْ ظالِمَةً
« 3 » ، كه منظور از قريه ، مردم آن است چنان كه مىفرمايد :
وَ أَنْشَأْنا بَعْدَها قَوْماً آخَرِينَ
« 4 » ، و نيز مىفرمايد :
فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُونَ * لا تَرْكُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلى ما أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَساكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْئَلُونَ
« 5 » ، كه مقصود آن است :
هامش
( 1 ) « در حقيقت كسانى كه [ از خدا ] پروا دارند ، چون وسوسهاى از جانب شيطان بديشان رسد [ خدا را ] به ياد آورند و بناگاه بينا شوند » ( سورهء اعراف / آيهء 201 )
( 2 ) « آيا كسانى كه تدبيرهاى بد مىانديشند ، ايمن شدند از اينكه خدا آنان را در زمين فرو ببرد ، يا از جايى كه حدس نمىزنند عذاب بر ايشان بيايد ؟ يا در حال رفت و آمدشان [ گريبان ] آنان را بگيرد ، و كارى از دستشان برنيايد ؟ يا آنان را در حالى كه وحشت زدهاند ، فرو گيرد ؟ » ( سورهء نحل / آيهء 45 تا 47 ) .
( 3 ) « و چه بسيار شهرها را كه [ مردمش ] ستمكار بودند ، درهم شكستيم » ( سورهء انبياء / آيهء 11 ) .
( 4 ) « و پس از آنها قومى ديگر پديد آورديم » ( سورهء انبياء / آيهء 11 ) .
( 5 ) « پس چون عذاب ما را احساس كردند ، بناگاه از آن مىگريختند . [ هان ] مگريزيد ، و به سوى آنچه در آن متنعم بوديد و [ به سوى ] سراهايتان باز گرديد ، باشد كه شما مورد پرسش قرار گيريد » ( سورهء انبياء / آيهء 12 و 13 ) .