[ 1832 ]
فهرست اعلام و شرح احوال آنها :
آقسرايى ( صاحب الاقسرائى ) ، ( صاحب الاقسرايى ) :
محمد بن محمد بن محمد بن امام فخر رازى ، آقسرايى ، متولد سال 770 است كه طبيبى عارف و ساكن شهر « آقسراى » قونيه است و در مدرسهيى در آنجا تدريس مىنمود . از آثار اوست : حاشيهء كشاف ، شرح ايضاح ، شرح الموجز القانون . 256 ، 1218
ابن ابى صادق ابن تلميذ ( امين الدوله ابن تلميذ ) :
ابو الحسن ، هبة الدين سعيد بن ابراهيم ، ملقب به ابن تلميذ ، موفق الملك و امين الدوله ، در قرن پنجم در بغداد مىزيسته و در همانجا دار فانى را وداع گفته است . او در آئين مسيحيت بوده و رياست جامعهء مسيحيان را برعهده داشت و مانند پدرش در پزشكى برجسته بود . او به زبانهاى غير عربى چون فارسى و سريانى هم آشنا بود و با سفرهايى به ايران بر دانستههاى طبى خود افزود و مطالعاتى نيز در احاديث طبى اسلامى داشته است . از آثار او قرابادين ، حواشى قانون ابن سينا و شرح احاديث نبوية است 50 ، 447 ، 544 .
ابن سرابيون ( ابن سرافيون ) :
جراحى است كه رازى كارهائى از وى ذكر كرده است . او احتمالا در قرن دوم مىزيسته است و جراحى بوده كه فتق را با داغ كردن و اندام زياد متعفن را براى حفظ جان بيمار با قطع آن درمان كرده است . 303 ، 352 ، 360 ، 1363 .
ابن ماسويه :
يوحنا ابن ماسويه ، مكنى به « ابو زكريا » ، از پزشكان نامى دوران عباسيان كه طبيب مخصوص هارون و مأمون بود كه در قرن دوم ه .
ق بوده و پدرش ماسويه از اطباى بيمارستان جندىشاپور بوده است . او اصالتا سريانى بوده و در سامراء وفات مىيابد . شهرت او بيشتر به جهت