دو درم ، همه را كوفته و بيخته و با سكنجبين سرشته و قرص كرده و با طبيخ انيسون به كار برند .
قرص كافور به نسخهء آخر :
در ذيابيطس .
قرص كافور :
در خفقان و نسخهء ديگر در دق .
قرص كاكنج :
در قروح گرده و مثانه به دو نسخه .
قرص كبر :
پوست بيخ كبر و حب الفقد ، هريك ده درم ؛ اسقولوقندريون ، هفت درم ؛ زراوند طويل ، سداب ، حرف ، وج ، شونيز ، اشق ، هريك سه درم ؛ اشق را در سركه حل كرده و ادويه را با آن سرشته و قرصهايى به وزن دو درم بسازند قدر مصرف اين دارو قرص در هر مرتبه با سكنجبين عسلى يا ماء الاصول است .
قرص كحل :
در قىء الدم .
قرص كوكب الارض :
در وجع المعده .
قرص كهربا :
در سيلان حيض .
قرص گل :
به نسخهء ديگر در بلغمى .
قرص گل :
در غب غير خالص .
قرص مازريون :
در استسقا .
قرص مرّ :
در احتباس حيض .
قرص مقل :
هر دو در ورم جگر .
قرص نفث الدم :
در نفث الدم .
قيروطى :
همان موم و روغن است كه گاهى تنها همين دو جزء را دارد يعنى موم و روغن گداخته را در هاون يا به دست خوب مخلوط كنند كه اين را قيروطى و موم ساذج نامند . و گاهى با ادويهء ديگر به حسب نياز تركيب كنند كه قيروطى و موم روغن مركب نامند .
قيروطى اخضر :
در سعال .
كحل روشنائى :
در انتشار الاهداب .
كحل عزيزى :
در حكة الاماق .
كشكاب سرطانى :
در دق .
كشكاب :
كشك را بريان كرده و بعد در آب مىپزند و به مقتضاى عادت و رسم هر شهر و يا نوع مرض ، چيزهايى چون نخود ، دانهء انار و برخى سبزيجات در آن اضافه مىكنند ؛ چنانچه حكيم ارزانى نسخهيى از كشكاب را در آخر بحث « تب جدرى و حصبه » وقتى اغذيهء اين بيماران را در ضمن فايدهيى بيان مىكند ، اشاره مىكند كه گونههاى مختلف ساخت كشكاب به نظر طبيب است كه خواص ميوهها و اغذيه را بداند و براساس آنها نوعى ويژه از كشكاب را