تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طب اكبرى ( فارسى ) — صفحة 911

مساهمون:

ص٩١١
[ 1227 ]

فصل [ چهاردهم ] : اندر وجع كه به انثيين و قضيب افتد

اين ، بر چند گونه است :

نوع اوّل : آنكه از سوء مزاج گرم افتد

. و علامت او ، حرارت و التهاب است . علاج : آب گشنيز و كدو و كاسنى و عنب الثعلب طلا نمايند . و اگر وجع شديد بود و خوف غشى و تشنّج باشد ، افيون بيفزايند در اين عصارات . و اگر حرقت بسيار بود ، كافور نيز داخل نمايند . و از اشربه و اغذيه هرچه سرد بود نفع دارد .

نوع دوم : آنكه از سوء مزاج سرد افتد

. و علامت او ، وجع خدرى است . علاج : مروخات گرم چون پيهء بط و ماكيان و روغن بيد انجير به اندكى فرفيون آميخته بمالند . و گلقند و زنجبيل و دارچينى تناول كنند . و غذا نخوداب سازند .

نوع سوّم : آنكه از باد افتد

. و علامت او انتقال وجع است از جايى به جايى و تمدد به غير ثقل . علاج : بابونه و اكليل و فوتنج و سداب طلا نمايند و روغن ياسمين و سداب با قدرى جندبيدستر بمالند .

نوع چهارم : آنكه ضربه يا سقطه يا صدمه افتد .

علاج : فصد كنند و بنفشه و نيلوفر و كدو و برگ خطمى و عنب الثعلب و مانند آن هر چه بارد و رادع و مليّن بود و قبض نداشته باشد ضماد نمايند .

نوع پنجم : آنكه از ورم پديد آيد .

[ علاج ] آن ، به تفصيل گفته شد به مبحث ورم رجوع فرمايند .
طب اكبرى ( فارسى ) — صفحة 911 | مؤسسه احياء طب طبيعى / مير محمد اكبر بن محمد شاه ارزانى