به حكمرانى خراسان گماشته شد « 1 » .
شيخ آقا بزرگ تهرانى در طبقات اعلام الشيعه از قرچغاى خان به عنوان يكى از فضلاى اشراف و امراى دولت شاه عباس ماضى ( 996 - 1038 ) ياد مىكند . مجموعه مدونى از او بدست آمده شامل : سرمايه ايمان عبد الرزاق لاهيجى ، الفوائد الصمدية و زهر الحديقة بهايى و شرح صحيفهء سجاديه ابن ادريس . وى مىگويد از اين مجموعه معلوم مىشود كه وى اهل فضل بوده است و در بزرگداشت او ، وى را أب العلماء الأعلام مىخواند زيرا دو فرزند او يكى حاج منوچهر خان و ديگرى على قلى خان صاحب احياى حكمت از علما بودهاند . حاج منوچهر خان - كه پيشتر هم ذكرى از او شد - نزد مرحوم مجلسى اول ( محمد تقى ) من لا يحضره الفقيه را خوانده است و از وى دو اجازه يكى به سال 1060 و ديگرى به سال 1062 ق دريافت كرده است « 2 » .
به روايت نصرآبادى ، على قلى خان متولّى قم بوده است و پسرش مهدى قلى بيك شاعر عهد صفوى ( با تخلص صفا ) در همين شهر به تحصيل كمالات پرداخته و نيز خوب شعر مىگفته است « 3 » . مهدى قلى ، بانى مدرسهء معروف خان ( 1123 ق ) در قم بوده است كه امروزه اين مدرسه به واسطهء تجديد بناى آن توسط مرحوم آية اللّه بروجردى به نام ايشان معروف شده است « 4 » .
اساتيد
به گزارش صاحب الذريعه و صاحب اعيان الشيعه ، على قلى خان - ره - از شاگردان محقق خوانسارى ( آقا حسين ) و شمس الدين گيلانى بوده است « 5 » . اما على قلى خان در
هامش
( 1 ) . همان ، صص 431 - 435 .
( 2 ) . طبقات اعلام الشيعه ، ج 8 ، صص 457 و 458 - 587 و 588 .
( 3 ) . تذكرهء نصرآبادى ، ص 31 .
( 4 ) . طبقات اعلام الشيعه ، ج 8 ، ص 588 ؛ گنجينهء دانشمندان ، ج 1 ، ص 44 .
( 5 ) . الذريعه ، ج 1 ، ص 308 ؛ اعيان الشيعه ، ج 8 ، ص 268 .