[ دستور سفر ]
يعنى بدان به تحقيق كه سزاوار و لايق به حال مسافر اين است كه اجتناب و ملاحظه نمايد از سفر كردن در گرما با معده پر و معده خالى از طعام . بلكه حد اعتدال داشته باشد . و بايد كه تناول نمايد غذاهاى سرد مثل آش قريص و آش هلام - كه صنعت اين هر دو ، در كتابهاى طبى مذكور است - و مثل سركه و زيتون « 1 » و آبغوره و مثل اينها از طعامهاى سرد .
و اعلم ان السيرفى الحر الشديد ضار بالابدان المنهوكة اذا كانت خالية عن الطعام و هو نافع فى الابدان الخصبه .
يعنى بدان به تحقيق كه حركت كردن و سوارى نمودن در گرماى سخت ضرر بسيار مىرساند به بدنهاى لاغر ، هرگاه خالى از طعام بوده باشد . و نفع مىرساند به بدنهاى چاق فربه .
فامّا صلاح المياه للمسافر و دفع الاذى عنه فهو ان يشرب من ماء كل منزل يرده ممزوجة بماء المنزل الذى قبله او بتراب واحد غير مختلف يشوبه بالماء على اختلافها .
يعنى آبى كه از براى مسافر صالح و بىضرر بوده باشد اين است كه بخورد مسافر از آب منزلى كه وارد مىشود ممزوج به آب منزلى كه بوده است . يا آن آب منزل را مخلوط سازد به يك خاك ، هرچند آن آبهاى منزلها مختلف باشند تا درد آن از خاك به ته ظرف افتد و آب صاف را بنوشد .
و الواجب ان يتزود المسافر من تربة بلده و طينة التى ربى عليها و كل ما ورد الى منزل طرح فى اناء الذى يشرب منه الماء شيئا من الطين الذى يتزوده من بلده [ و يمزج الماء و
هامش
( 1 ) .olive.