عفن يورقى بود و اشتباه آن پس از آن حذر بايد كرد و اگر بخلاف اين باشد بداند كه خلط محترق است پس درين محال ترشيهاى ترياقى به كار دارند و آنجا كه بثرات يك يك بيرون آمد تيزاب مد بر بر هر يك ماليدن عظيم نافعايد و مداومت خوردن و بوييدن ترياقات بعد از تنقيه مناسب هر خلطى واجب بود و حذر از حلويات و ادويه حاره كه حاد كننده و بر جوشاننده باشند لازم بود و همچنين از هرچه بادانگيز بود و جز درين مرض مضر بود و در هر ماه چند نوبت ملينات قوى مثل خلوس خيار شنبر اندر مغلى مناسب با شير خشت در معصور انار و نقوع سنا مكى كرده بايد داد هليلجات نيز مناسب بود هر سه ماه حجامة بر ساقين عظيم نافع بود و تيزاب مدّبر نرم بر محل درد از مفاصل ماليدن مفيد بود و بعد تيزاب روغن صورد برمكى در آن حل كرده ماليدن نفع تمام بخشد دردها را و روغن مغز تلخ زردآلو ماليدن بسى نافعايد و بخور برگ مورد و گز و صندل وانكزد هر هفته چند نوبت در شيب دامان مريض كه بسيار دانه بود كردن بسى مفيد بود و محل علة را بطبيخ اشرّ غاز و گل سرخ و مورد و گز كه
آتشك ( فارسى ) — صفحة 40
مساهمون: عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى
ص٤٠