و هر روز يك حصه فرو برند و از عقب ان سنبل و زنيا دو مصطكى بگلاب بجوشانند و با نبات سعيد بياشامند و ماليدن موم روغن جدوارى كه تاليف اين حقير است و بعد ازين مذكور مىشود فايده تمام دارد خاصه بعد ان استفراغ و تبديل مزاج و تردد و رياضه و حمام و امثال اينها اگر چه عاجلا محرك مواداند و موجب ازدياد وجع اما چون تحليل قوى لازم اوست تسكين تمام مىدهند
اما مجمل علاج اقسام اين مرض [ و ذكر زيبق ]
بعد از تنقيه و اصلاح مزاج به غذا و اشربه و اصلاح سته ضروريه يا تطليه است يا تسقيه اما تطليه به چيزى چند كه تحليل قوى كند و اخراج ماده به عرق يا ببخار و عمده ادويه بلكه دوايى كه معادل او دوايى ديگر نيست زيبق است كه او تنها بىدوايى ديگر كافى است و دواهاى ديگر و اگرچه هزار باشد قايم مقام او نمىتوانند شد و سبب اين را بعد از اين بگويم و اما تسقيه به غير از مسفرغات و معدلات مذكوره دو چيز عمده است يكى بيخ چينى باتواع شهبا و دوم ادويه كه در ان زيبق داخل است