كند چون خشك كرده بخورند ، و چون بسوزند بواسير و عسر البول را سود دارد ، خاصّه بواسير زنان را .
جلد
جلد « 1 » پوست مار چون خشك كنى و بسايى اندر شراب و به چشم اندر كشى بصر تيز بكند ، و چون به سركه بجوشانى درد دندان را سود كند ، و نيز بادهاى بواسير را چون به زير برسوزانى ، و پوست بز و ميش كسى را كه تازيانه زده باشند اندر او گيرى نيك بود ، و نيز كسى را مار يا عقرب زده بود ، و پوست گوسپند همچنين ، از قبل آنكه نضج افكند ، و آن خون كه اندر آن جاى ضرب ممتلى « 2 » شده بود « 3 » بگشايد و پوستهاى كهن كه از نعل موزه بيفتد چون بسوزند و اندر تراك پاشنه زنند به شود ، چون با آن شكاف اوى آماس نبود ، و جراحتها را نيز كه از آتش سوختن افتاده باشد هم سود كند ، و تراكها را كه اندر ميان ران بود ، و پوست خارپشت چون به زير برسوزى تب چهارم « 4 » ببرد ، و آن تب نيز كه هر روز گيرد ، و پوست شكال چون برگزيدهى كلب الكلب ببندند از آب نترسد .
هامش
( 1 ) - بكسر اول بمعنى پوست حيوان است بطور مطلق . اين لفظ در « نص » يا بسهو كاتب مكرر نوشته شده و يا بعد از ان عبارتى بوده و از قلم كاتب افتاده است و فرض اول بذهن نزديكتر است و دلالت قرائن بر آن بيشتر .
( 2 ) - ش : بصيغهء اسم فاعل و بمعنى امتلايافته و پر .
( 3 ) - نص : شد بود .
( 4 ) - تبى كه سه روز در ميان حادث شود و آن را حماى ربع [ بكسر راء و سكون باء و عين ] گويند .