29 - به كار بردن فعل « پيوستن » به معنى « سرودن ، بشعر در آوردن » :
چو بر پيوستنش بر دل نهادم * فراوان رايها بر دل گشادم
( 80 )
چو از پيوستنش پردخته گشتم * به درهاى پزشكى بر گذشتم
( 94 )
30 - به كار بردن « اندام دادن » به معنى « تأليف و تصنيف كردن » :
من اين گفتار را اندام دارم * و دانشنامه اوّل نام دادم
( 95 )
31 - استعمال مصدرهاى « جوشيدن » و « خوابيدن » و « سوختن » و « انبوييدن » در معنى متعدّى و لازم :
پس آنگه حلبه و بابونه در آب * به جوش و ريز بر پستانش بشتاب
( 1691 )
پس آنگه لختكى به آتش بجوشان * كه مىجوشى مرو را تو مسوزان
( 1699 )
يكى تن را ز بيمارى بسوزد * دگر جان را بدانش برفروزد
( 72 )
بخواب از هش شده در بستر گرم * زمانى نيك دارش تا شود نرم
( 3427 )
و گرنه جندبيدستر بينبوى * گر از شمشاد بويد هم بود روى
( 1244 )
دگر شو نيز گو ، دايم بينبوى * به آب گرم گو ، سر را همى شوى
( 926 )
32 - آوردن « ب » زينت به اوّل صيغههاى نهى ؛ مانند : بمزداى ، بمنشين .
هميشه زو بدردش گو برانداى * مشويش هيچ و دارو زو بمزداى
( 2979 )