چندين روز در « مساجد » مثل دههء « عاشورا » ، عامهء مردم مجالس « عزا » برپا نموده و سفره مىدادهاند .
به قول عقلا و بزرگان حاليه در اين عصر چنين وجود محترم شريفى با اين « قدرت » و « اقتدار » و « خوشبختى » ، در سلسلهء جليله « علماء اعلام اسلاميّه » خيلى كم ديده شده ، بلكه به ظهور نيامده [ است ] ، و احكام آن « مرحوم » در تمام ممالك « ايران » خيلى « نافذ » و « جارى » بود .
و به اين واسطه ، احكام « حكّام شرع » در همه جاى « ايران » ، نفاذ غريبى داشت ، بلكه مىتوان گفت حكم « حكّام شرع » بر حكم « حكّام عرف » غالب مىآمد و مىچربيد ، و اين نبود مگر از يمن وجود همين شخص بزرگ .
حقيقتا اين وجود مبارك در مملكت « ايران » ، بلكه در ممالك « خارجه » خيلى محترم و « ركن اعظم اسلام » بود . در سنّ ميان 80 و 90 ، اين سراى فانى را بدرود گفته ، به عالم جاودانى قدم نهاد . نور الله مضجعه و اعلى الله مقامه .
بعد از چند روز توقف در « قرخلر » و بهبودى احوال ، به « عينآباد » ، به بازديد بنى اعمام رفتم . دو شب [ در ] آنجا مانده ، برگشتم .
ماه « رمضان » بود . به واسطهء « سوء مزاج » و « كسالت » ، چند روز هم نتوانستم روزه بگيرم . در اواسط رمضان 1312 [ ه . ق . ] ، به اتفاق بنى اعمام گرام « فضل على خان ياور » و « عزيز الله خان » ، به عزم شرفيابى خدمت جناب جلالت مآب اجل ، آقاى « ساعد السلطنه امير » - دام اقباله - به « كبودرآهنگ » رفتيم .
جناب اجل ، آقاى « ساعد السلطنه » به « داقداقآباد » ، به مهمانى سركار معتمد السلطان « على خان سرتيپ » تشريف برده بودند . شب را در خانهء سركار خاله زادهء مكرم « حاجى حبيب الله خان » بيتوته كرده ، صبح را به « داقداقآباد » رفته ، خدمت جناب اجل « ساعد السلطنه امير » مشرف شديم .
3 شب در « داقداقآباد » مانديم .
آقاى « ميرزا موسى خان شيرازى » ، هم از « تهران » به « داقداقآباد » آمد . معامله 3 طسوج « 1 » « بيوكآباد » « 2 » ، ابتياعى جناب اجل « امير » از « احمد بك » و 3 دانگ « سراوك » « 3 »
هامش
( 1 ) . طسوج يا تسوج( tasuj )، تسو يا تاسوج ، كه از تسوگ گرفته شده است . يك چهارم دانگ .
( 2 ) . بيوكآباد ، روستاى كوچكى است از توابع شهرستان كبودرآهنگ ، در 16 كيلومترى شرق كوريجان ، كه در غرب ميلاجرد قرار گرفته و تا كبودرآهنگ 34 كيلومتر فاصله دارد .