ايشان را داد و بعد ماهى چند اصفهبد شرف الملوك حسن را سلطان با پيش پدر فرستاد و دختر را بخوارزم بازگرفت و شاه التفات نفرمود به دختر بازخواستن ، تا مدّتى بر اين برآمد و اتابك ابو بكر بن محمّد بعراق رسيد و اركلى را بشكست و قلعهء استوناوند با اتابك افتاد و شرالتولى كاو « 1 » پسر على لارجانى در خدمت او بود قلعه به دو داد ، و در اين سال « 2 » خبر وفات سلطان سعيد بحدّ شارستانه بار كلى رسيد بدماوند ، شاه از اين بىخبر بود ، اركلى با خوارزم شد و شاه بكجو بود و مردم رويان زمين بعضى بطاعت آمدند و بيستون پناه بملحدان كرد و جمله ولايت شاه باقطاع داد و خواست كه آن سال آنجا بماند ، خبر وفات سلطان سعيد انار اللّه برهانه حقيقت شد ، از كجو بيك روز بآمل آمد و از آمل بسارى و از سارى بتميشه و بانزان ، پادشاه گرشاسف را بفرستاد جمله مردم انزان را كه عاصى بودند حشم شاه بگرفت و امير اسباوجين كه عمّ لشكر فيروز بن گردآويج بود بر دست قرماج نام اميرى گرفتار آمد ، وكيل ترك خوارزمى فيروز نام بيرون تميشه شحنه بود ، با جملهء مردم خراسان و سه ديگر از امراى معروف خوارزمشاه لشكر آنجا فرستاد ، مصاف دادند ، حشم شاه امراى خوارزمشاه را بشكستند ، وكيل گرفتار آمد و زخمى منكر برداشت ، لشكر بسيار غنيمت برداشتند و او را با سيصد « 3 » مرد اسير پيش شاه آوردند بتمشيه ، در حقّ او شاه مراعات فرمود و كنيزكان او را با جملهء اسباب كه بغارت برده بودند پيش او فرستاد و جرّاح بر او گماشت تا مداوات زخم كند و محفّه ساخته بسارى فرمود برد ، زخم بهول منكر و صعب بود ، بسارى فرمان يافت و اسيران را پنجاه و بيست و سى و علكا را با حبس فرستاد و اصفهبد باستراباد شد و نصرة الدّين كبود جامه به خدمت خداوند سلطان سكندر الثّانى رفت بتميشه ، و صوتاش ؟ ؟ ؟ يز چون خبر وفات سلطان سعيد رسيد هم رفته بود ، شاه قلعهء بالمن و جهينه از كوتوالان سلطان بازستد و با تصرّف خويش گرفت و خاصّه و كوتوال خويش بنشاند و نيز سدن رستاق اصفهبد شرف الدّين نصير الدّوله شهريار را پديد كرد و استراباد اصفهبد پوره كله را و بجملهء قلعههاى ممالك نبشت محبوسان را كه در اين بيست سى سال در حبس بودهاند
هامش
( 1 ) - كذا در الف [ ؟ ] ، ب اين قسمتها را باختصار دارد و سقطات آن در اين قسمتها بسيار است .
( 2 ) - يعنى 596 .
( 3 ) - ب : ششصد .