برنشست كه بفلان جاى خواهيم شد از اسب فرود آمد و قتلغ اينانج را فرود آورد و سر او برگرفت بخوارزم فرستاد و همدان و جملگى ولايت با تصرّف خويش گرفت تا نقيب النّقباء عزّ الدّين يحيى رى التجا بدار الخلافه كرد و امير المؤمنين ناصر لدين اللّه سلطان الوزراء مؤيّد الدّين بن القصّاب را با لشكر عرب و پرچم و خوزستان و اربل بعراق فرستاد تا برى بيامدند و خوارزميان بكلّى گريخته و كشته شدند ، اصفهان بسنقر طويل دادند و او بكشتن رئيس خجندى بدان ولايت مستقيم شد و سراج الدّين قايماز بندهء اتابك محمّد را بكشتند و مؤيّد الدّين برى رسيد و شاه اردشير رسول فرستاد و امير كبير ناصر الدّين ممطير را كه در خدمت مؤيّد الدّين بود با عزّ الدّين يحيى پيش شاه فرستاد با اسبان تازى و جامههاى بغدادى و از امير المؤمنين بسيارى شفقت و عاطفت در حقّ اردشير شاه فرانمود ، چون ماهى چند برآمد بر اين سلطان اعظم صدهزار عنان بعراق آورد ، مؤيّد الدّين برخاست با همدان شد و رنجورى پديد آمده بود ، سلطان بمزدغان فروآمد و مياجق را با سىهزار مرد بهمدان فرستاد ، لشكر خليفه پيش باز آمدند و فوجى را از حشم سلطان زده و هزيمت كرده و در آن روز از رنجورى مؤيّد الدّين فرمان يافته بود و دفن نكرده ، چون مياجق بديد كه مقدّمهء او را شكسته پناه با كوه كرد با جمعيّت بسيار و مهلت داد تا لشكر خليفه بغارت مشغول شدند و اوّل پيش سلطان بمزدغان خبر رسيده بود كه لشكر ما را شكستند ، فرموده بود تا جهازها راست كنند بپاى هزيمت تا در عقب قاصد مياجق رسيد بر فتح و نصرت ، لشكر و علم و موكب بهمدان كشيد و بفرستاد تا سر مؤيّد الدّين بردارند و بخطا برند و طلب سيّد عزّ الدّين يحيى كه اين فتنه و آشوب انگيخته بود ميفرمود ، متوارى جايى بيافتند ، او را بسته پيش سلطان اعظم بردند ، گفت سيّدى چون مىبينى خويشتن را ، و در دل سلطان نبود كه او را هلاك كند ، او از سر تهوّر و گرم مزاجى كه در طبيعت او مركوز بود گفت خويشتن را چنان مىبينيم كه حسين بن على را ، سلطان از اين در طيره شد و فرمود تا سرش برداشتند و برى فرستاد در مدرسهء عماد وزّان كه دشمن سيّدى بود فروآويختند ، اين ساعت تن و سر سيّدى بقم بمشهد مطهّر بنت الامام كاظم
تاريخ طبرستان ( فارسى ) — صفحة قسم دوم 160
مساهمون: عباس إقبال آشتياني
صقسم دوم ١٦٠