رويان و لارجان و جلاب بجاولى رسيد ، او را دوهزار مرد داد و به راه جلاب بآمل آمدند و گفتند بجنگ اصفهبد خواهيم شد ، چون خبر به دو رسيد فرامرز بن رستم را كه برادر زاده بود بخواند و از فريم تاختن بآمل فرمود برد و تركان جاولى بقراكلاته فروآمده بودند براى استوارى ، و بىخبر لشكر بسر ايشان شد چندانكه پيش آمدند ميكشتند و بعضى كه نيامدند گريخته پيش جاولى رفتند ، و جمله چهارپاى و رخت لشكر اصفهبد برگرفتند و نزديك اصفهبد آمده ، همه را خلعت داد و مزيد اقطاع فرمود ، چون جاولى مردم خويش را چنان ديد باضطرار پيش يرغش ياداشت « 1 » شد و او را ياور خويش گرفت و بويمه آمد و پيش كج ارسلانى فرستاد و ايشان را بفريفت بسيار پيش يرغش ياداشت و جاولى شدند ، كج ارسلانيان ايشان را بدربند كليس درون آوردند ، اصفهبد از پريم با نام و ميان رودان شد و كج ارسلانيان از جاولى يرغش ياداشت را با خيل او فرا گرفتند و تا آسران رستاق تاختن و سوختن كردند ، اصفهبد كجمج بن غازى را بفرستاد تا حال بداند ، پيش او فرستاد كه لشكر بسيارند ، لشكر بفرمايد فرستاد هرچه پيادهاند ، كه سوار خود با منست مگر ايشان را بيرون كنم از آسران ، اصفهبد حشم پياده پيش او فرستاد ، چون بكرگه ساوه رسيدند كجمج بن غازى گفت لشكر ايشان بسيارند پيش نتوانيم ايستاد از اينجا بازگرديد تا باستوارى شويم ، چون در اين بودند خصم برسيد جنگ آغاز كردند بر حشم اصفهبد چيره شدند و ايشان را از كرگه ساوه تا بقلعهء كوزا بتاختند ، خاصّگان پيش بازآمدند ، خصم بازگرديد با آسران شد ، چون خبر باصفهبد رسيد محمّد سبكتكين و چارق و كجمج « 2 » بن غازى را با اقرباى خويش و از غلامان پدر غزاغلى و آلتونتاش امير شكار و آلتونتاش روس و سنقر دهستانى و پنجاه نفر ديگر از غلامان پدر و از مفردان اصفهبد يرغش و بشه و سنقرچه و متنه « 3 » دويست و پنجاه غلام ترك بودند بكجمج بن غازى سپرد و او را گسيل كرد ، آنجا رسيد و كمين كرد و بعد از آن با تنى چند روى بخصم نمود ، روى به دو نهادند و آمدند تا بكمين جمله گرفتار و كشته آمدند محمّد گچكنه و قوشه و مومن كور و محمّد يلمه و سليمان و صد نفر ديگر كج ارسلانى گرفتار آمدند و بديه انارم پيش اصفهبد آمدند تا جمله گرفتگان و اوباش لشكرگاه
هامش
( 1 ) - ب : تا داشت .
( 2 ) - الف : كجمش .
( 3 ) - كذا در الف ، ب غالب اين اسامى را ندارد .