متيقّظ بودند روى ببايى آوردند ، بايى زمانى بمناوشت و مهارشت بايستاد و عاقبت منهزم بيرون رفت و لشكر او بر دست نصر و اعوان او بفنا رسيدند و اين فتح پيش مجد الدّوله موقعى تمامتر يافت و مجد الدّوله خال خويش رستم بن مرزبان را با سه هزار مرد بمدد ابو على فرستاد و اصفهبدى ناحيت شهريار كوه بر خال خويش تقرير كرد و نصر تا دماوند باستقبال او بيامد و بمعاونت و مظاهرت او قيام نمود و ولايت او مستخلص كرد و اصفهبد شهريار بسارى رفت و بمنوچهر شمس المعالى التجا ساخت و در ميان اهل فريم غلائى عظيم ظاهر شد بسبب تردّد لشكر ، و نصر بدين سبب از رستم بازماند و از او جدا شد و چون اصفهبد شهريار رستم را از امداد و معاونت نصر خالى يافت بر سر او تاختن آورد و او را از ولايت بيرون كرد و منكوب و منحوب با رى آمد و اصفهبد شهريار در ولايت خويش متمكّن شد .
موافقت مجد الدوله و قابوس و خارج كردن نصر را از قومش
بعد از اين مجد الدّوله با شمس المعالى صلح كرد و نصر را بفدا در ميان نهادند و نصر ابن الحسن باشرف ابوّت و قدمت خاندان و كثرت عثار سجيّت ظلم داشت و ولايت او بر مدرجهء كعبهء معظّم و حرم مكرّم بود هرسال رفاق و قوافل حاجّ را بانواع مطالبات مجحف و معاملات مختلف ميرنجانيد تا بدنامى او در اقطار جهان منتشر شد و لوثى شنيع بدين سبب بر ديباجهء شرف نسب و جمال او نشست و دعاى حجّاج و نفرين مظلومان در تشويق كار و تهييج اسباب خذلان و تنكيس رايت دولت او مؤثّر آمد تا شمس المعالى و مجد الدّوله باتّفاق يكديگر حيلتى انديشيدند كه نصر را بدست آرند و خاطر از كار او فارغ گردانند ، نصر از اين حال آگاه شد و در حقّ ايشان بدگمان گشت و در اثناء اين حال خبر رسيد كه ارسلان هندو بچه والى قهستان كه از امراء و قوّاد سلطان بود بر سر ابو القاسم سيمجور تاختست و او را بولايت جنابذ انداخته ، نصر پيش او رفت و بموافقت او اعتضاد جست و او را بر قصد رى تحريض داد و بر مخاصمت و مغالبت مجد الدّوله اغراء كرد و ابو القاسم بدين تسويل و تخييل فريفته شد و زمام خويش فرا دست نصر داد و تا خوار بيامد و از رى لشكرى تمام پيش او باز رفت و سدّى از ابطال خدم و اشبال حشم پيش مراد او حايل و مانع شد و چون صورت آن شيران و صولت آن دليران مشاهدت كرد