حسن فيروزان از قبل حسن بويه آنجا بود ، به دو پيوست و در شوّال سنهء سبع و ثلثين و ثلاثمايه منصور و وشمگير بگرگان آمدند ، محمّد بن عبد الرّزّاق از ايشان بگريخت و برى بركن الدّوله حسن بويه پيوست و منصور بنيشابور بازگشت و وفات يافت تا امير نوح اسفهسالارى خراسان با بو على مسلّم كرد و بمحاربهء ركن الدّوله فرستاد ، در سنهء اثنى و اربعين و ثلثمايه برى آمد و حسن بويه را در رى بقلعهء دربندان داد تا آخر مصالحه كردند كه هرساله دويست هزار دينار از رى ببخارا فرستد و ابو على بازگشت ، وشمگير از ابو على شكايت بامير نوح نوشت كه اگرنه صلح كردى ركن الدّوله را بدست آوردى ، تا امير نوح بر ابو على غضب كرد و لشكر بابو سعيد بكر بن مالك داد ، ابو على چون خبر يافت نيشابور بدست گرفت و با امير نوح خلاف آغاز كرد و نام او از خطبه بيفگند ، اتّفاقا درين ميان امير نوح وفات يافت در سنهء ثلاث و اربعين و ثلثمايه و پسر او عبد الملك بن نوح بجاى او بنشست .
ابو على در نيشابور قوّت گرفت و ميان او و ركن الدّوله عهدها و مواثيق رفت بمعاندت و مخاصمت وشمگير ، ركن الدّوله از راه ونداد هرمزد كوه بطبرستان آمد و ابو على از راه شهرياره كوه و در طبرستان باهم ملاقات كردند و ركن الدّوله در حقّ ابو على نوازشها كرد ، در اين اثنا ابو على را دست اجل دامن عمر گرفت و لشكر خراسان كه با او بودند تفرقه كردند و حسن بويه با رى رفت و وشمگير بار ديگر تمكّن يافت و مدّتى كه حسن بويه در عراق و رى بود و وشمگير در طبرستان خصومات و تعصّب در ميان ميبود تا در عهد منصور بن نوح كه وشمگير تولّى به دو كرد و با ركن الدّوله حسن بويه خصومتها زياده كرد و امير منصور محمّد بن ابراهيم سيمجور را با لشكر بيعدد بامداد وشمگير فرستاد ، چون اين خبر بركن الدّوله رسيد مضطرب شد و ببغداد و فارس كس فرستاد و از معزّ الدّوله برادر خويش و از فرزندان عضد الدّوله مدد خواست و در سنهء ستّ و خمسين و ثلثمايه ابو الحسن محمّد بن ابراهيم سيمجور در ظاهر گرگان با وشمگير ملاقات كرد .
سبب مرگ وشمگير
درين ميان از قضا روزى وشمگير خواست كه سوار شود ، منجّمى گفت امروز منحوس است امير را نبايد برنشست ، وشمگير باقى كرد « 1 » تا نماز پيشين مراكب را برو عرض
هامش
( 1 ) - كذا در ب ، ج و ساير نسخ : صبر كرد