الحسين را گرفته پيش سليمان بن عبد اللّه آوردند با بسيار اسيران ، جمله را خلاص و امان داد و جعفر بن هرون و علىّ بن عبد اللّه با پيش حسن بن زيد شدند ، بپاى دشت مقام ساخت و محمّد بن حمزه را فرمود تا بنفس خويش بديلمان شود و مدد آورد ، ديلمان اجابت كردند و اميدوار بن لشكرستان و ويهان بن سهل و فاليزبان و فضل رفيقى با ششصد مرد بپايدشت به خدمت حسن زيد آمدند و در همين روز از پيش اكابر و اصفهبدان طبرستان نبشته رسيد پيش سيّد حسن زيد بتوبت و تحريض بر حرب ، چون با دوسپان ابن گردزاد اصفهبد لفور و مصمغان بن ونداوميد و ويجن بن رستم و خرشيد بن جسنف بن ونداد و خيان بن رستم ، نبشتهها را مطالعه كرد و بموافقت اهل طبرستان دل قوى شد و از خويشان و ساداتى كه با ايشان بودند محمّد بن حمزه و حسين بن احمد با بيست سوار و دويست نفر پياده جمله با سپر و تيغ در پيش داشت . چون خبر بمحمّد اوس رسيد بيرون آمد و تعبيهء لشكر فرمود و ابراهيم خليل را گفت تا با غلامان خويش بر ايشان حمله برد ، مردم حسن زيد ثبات قدم نمودند و خصم را شكسته و همچنين در قفا استاده ميرفتند تا بمحمّد اوس رسيدند و تعبيهء او باطل كرده و او بهزيمت از پيش ايشان گريخته ، بسيار مال و چهار پاى برداشتند و روز دوشنبهء بيست و سوّم شوال حسن زيد بآمل رسيد و چند تن را از مذكوران بكشت چون ديلمى بن فرّخان و مقاتل ديلمى و علىّ بن ابراهيم الجيلى ، ابراهيم بن الخليل امان طلبيد ، بامداد روز سه شنبه برنشست و بمصلّى آمل شد و معارف و مجاهيل شهر را دعوت عرض كرد ، باتّفاق جمله ببيعت درآمدند مگر تنى چند معدود ، هفت روز از شوّال بآمل مقام ساخت تا فنه بن ونداوميد و ونداسفان بن ماهيار و سرخاب بن رستم امان طلبيدند قبول كرد و محمّد بن عبد العزيز را بعاملى رويان نصب فرمود و جعفر بن رستم را بكلار و محمّد بن العبّاس را بچالوس ، و اهل آمل را گفت به جهت خويش شما عاملى پديد آريد و رضا دهيد تا من احكام به دو مفوّض گردانم ، گفتند محمّد بن ابراهيم بن علىّ بن عبد الرّحمن را بر ما امير گردان و او برويان از سيّد حسن زيد تخلّف نموده بود ، بفرستاد و او را بخواند و بآمل امارت به دو سپرد و مصمغان بن ونداوميد پيش از اين از محمّد بن اوس بخشم شده بود و او بسيار ظلم و خارج « 1 » با مردم رستاق روا داشته ، چون كار حسن زيد قوّت
هامش
( 1 ) - كذا در الف و ب ، ساير نسخ اين كلمه را ندارند