باميان بمصالحه و قرار به دو گذاشتند ، نقض عهد و خلاف كردند و ولايت تاراج فرموده تا پيروز شاه بحرب ايشان آمد ، بغدر برو شبيخون آوردند و سپاه او شكسته و او را با فرزندان و جمله معارف ايران گرفته و هم برفور گردن فيروز شاه زده ، و بمداين او را نايبى بود سوخرا بن قارن سوخرا گفتند از فرزندان كاوه ، جماعتى كه در آن حرب بقيّه السّيف بودند روى به دو نهادند و ازين حال آگاهى داده ، از اطراف مدد جمع گردانيد و بمال و سلاح و چهارپاى معونت فرمود و با لشكر جرّار از جيحون بگذشت ، اجستوار دانست كه مقاومت او نتواند كرد ، جمله فرزندان و اكابر ايران را با مال و خزانه پيش او فرستاد و بر كشته شدن شاه فيروز حسرتها نمود و عذرها خواست تا سوخرا با مراد بازگشت ، موبدان و بزرگان او را بدين كار كه بسعى او برآمد لقب اصفهبدى دادند .
و از پيروز سه پسر مانده نود : قباد ، بلاش ، جاماسب . بعد قتل پدر بلاش را بشاهى نشاندند و جاماسب با برادر موافقت و مطاوعت نمود ، قباد بگريخت ، با خراسان آمد و از آنجا بخاقان پيوست و مدد گرفت تا شاهى از برادر بازستاند ، چون به شهر رى رسيد بلاس از دنيا گذشته بود و سوخرا به جهت قباد از لشكر بيعت گرفته و جهاندارى برو راست كرده ، پيش قباد فرستاد كه تركان را هم از رى بازگرداند كه معونت ايشان بمؤنت نيرزد و تو به زودى به من پيوند ، چنان كه او فرمود مردم خاقان را گسيل كرد و او با كسان خويش پيش سوخرا شد ، او را بر سرير نشاند و ملك برو مستقيم شد و بحسن تدبير او جهان مسخّر قباد گشت تا هرروز منزلت و درجت سوخرا بكمال عقل و وفا و ديانت زيادت مىبود ، حسّاد مجال وقيعت يافتند و شهنشاه را ازو نقلها ميكردند و او را از آن حال خبر ميدادند ، نه پسر داشت ، جمله را برگرفت و با طبرستان آمد ، قباد كسان بر او برگماشت تا او را بغدر بكشتند ، فرزندان او طبرستان بازگذاشتند و با بدخشان شده و در آن ولايت مواضع بدست آورده تا قباد نيز از ياد شد و نوشروان بنشست ، پيوسته در حسرت آن بود كه پدر حقّ سوخرا نشناخت و برو مبارك نبود و به اطراف جهان طلب فرزندان او ميفرمود و وعدهها ميداد و نذرها مىپذيرفت ، و اين خبر بفرزندان او ميرسيد تا چون اتّفاق اين حرب افتاد و نوشروان لشكر بدانجا كشيد ، ايشان خويشتن را بر آن تعبيه آراستند و آن مصاف شكسته و هم از معركه روى ببيابان نهادند ، چون نوشروان را
تاريخ طبرستان ( فارسى ) — صفحة 151
مساهمون: عباس إقبال آشتياني
ص١٥١