در سراسر خوزستان جنبشى پديد آمده عشاير عرب برخى در نتيجه دعوت حاج سيد محمد و برخى به جهت دشمنى با شيخ خزعل بشوريدند و بسيارى از ايشان بويژه عشيره بنى طرف كه گويا دليرترين عشاير خوزستان مىباشد و از شيخ خزعل ستمها ديده و هميشه دل از كينه او پر داشتند به لشكرگاه تركان پيوستن و آن سپاه انبوه از هويزه برخاسته و تا دو فرسخى اهواز پيش آمده در آنجا نشيمن ساخت .
از اين سوى انگليسيان هم امنيه را كه جايى در روبهروى اهواز در كنار غربى كارون مىباشد لشكرگاه ساختند . تا ديرى جنگ در ميانه روى نداد تا اينكه در شب شانزدهم ربيع الثانى يك برديكا از سپاه انگليس به راهنمائى كسان شيخ خزعل به لشكرگاه تركان شبيخون بردند و جنگ سختى در ميانه درگرفت و انگليسيان و شكست يافته بازپس گرديدند ولى تركان و اعرابى كه با آنان بودند از دنبال تاخته گروه فراوانى را از اينان نابود ساختند .
جنرال سايكس مىنويسد : « شماره سپاه دشمن دوازده هزار تن بود انگليسيان با آنكه دليرى بسيار نمودند شكست يافتند و گزند بس سختى به ايشان رسيده انبواهى كشته گرديدند » .
آقاى شيخ مرتضى شوشترى كه داستان كشته شدن او را سپس ياد خواهيم كرد يادداشتى درباره اين جنگ نوشته و در آنجا مىگويد سپاه انگليس كه شبيخون بردند شمارهشان دو هزار بود كه هزار و دويست و پنجاه از آنان با كلنل ليوتنان پال فرمانده ايشان كشته گرديدند و توپخانه و قورخانه ايشان به دست عثمانيان و اعراب افتاد .
سپس در ميانههاى جمادى الاولى بار ديگر جنگ توپخانه ميان دو لشكر درگرفت و دو سه روز آتش جنگ فروزان بود در اين ميان محمد
تاريخ پانصد ساله خوزستان ( فارسى ) — صفحة 254
مساهمون: احمد كسروى تبريزى
ص٢٥٤