همدستى يك بلوچ بيگانه بدسرشتى برخاسته بود . اگرچه خطاى نخست از نادر بود كه فريب چاپلوسى يك بلوچ ناشناس ناآزمودهاى را خورده و او را بر ايرانيان فرمانروا ساخت و با آنكه به گفتهء ميرزا مهدى خان نامردىهايى از او در جنگ ايروان سرزد او را به فرمانروايى بازگذاشت . بههرحال پس از آشكار شدن نافرمانى او مردم نبايستى همدست او باشد .
بارى محمد خان و همدستان او سه چهار ماه كامروا بودند تا نادر شاه لشكرهاى ترك را پراكنده ساخت و توپال عثمان پاشا كه سر عسكر ( سپهسالار ) آن لشكرها بود كشته گرديد و هنوز محاصره بغداد به انجام نرسيده بود كه نادر محمد حسينخان قاجار را به سردارى هويزه برگزيده روانه آنجا ساخت كه اعراب سركش را گوشمال داده سيد عليخان را در مسند والىگرى استوار گرداند و براى كهكيلويه و هر يك از شهرهاى فارس حكمرانان نامزد ساخته دوازده هزار سپاه همراه ايشان نمود . نيز براى طهماسب قلى خان از سرداران بزرگ فرمان فرستاد كه از اصفهان با سپاه به فارس رفته به همدستى حكمرانان كهكيلويه و فارس به چاره كار محمد خان بكوشند .
پس از ديرى در پانزدهم رجب ( سال 1145 ) خود نادر با سپاهى از بيرون بغداد راه خوزستان پيش گرفت و در خاك فيلى در دژ بيات لشكرى را به سركردگى نجف سلطاننامى بر سر شوشتر فرستاده خويشتن با بازمانده سپاه روانه هويزه گرديد و در آنجا محمد حسين خان را كه به گفتهء ميرزا مهدى خان « كلاه جلادت بر شكسته در قلعه نسبت به اعراق مطيع تركتاز مىكرد » براى سركوب شيخ فارس آل كثير و ديگر اعراب فتنهجوى فرستاده خويشتن نه روز
تاريخ پانصد ساله خوزستان ( فارسى ) — صفحة 119
مساهمون: احمد كسروى تبريزى
ص١١٩