و احمد بن ابى ربيعة دبير عمرو بن ليث گويد عمرو بدست امير اسماعيل بن احمد السامانى گرفتار آمد تنها ، كه هيچكس را از لشكر او آفت نرسيد ، بر خلاف العباس بن عمرو « 1 » الغنوى كه در هجر با ابو سعيد جنابى حرب كرد ، لشكر عباس جمله گرفتار آمدند و عباس تنها بگريخت ، و عمرو بن ليث را در مطبق « 2 » باز داشت معتضد ، تا كه هلاك شد فى سنة تسع و ثمانين و ماتين ، او را در قفص آهنين بميان بازار قصبهء سبزوار بگذاشتند « 3 » ، زنان پشك گوسفند بر وى افشاندند بسبب آنكه يكى را از امراى زياديان كشته بود ، و اين احمد بن ابى ربيعه گويد پس از مرگ امير عمرو بن ليث
هى الدنيا الدنية فاحذرنها « 4 » * و لا تغتر فالدنيا الدبار
و فى ايامها عجب عجيب * و فى عمرو و دولته « 5 » اعتبار
و ابن بسام گويد « 6 »
و حسبك بالصفار نبلا و همة « 7 » * يروح و يغدو بالجيوش اميرا
حباهم باجمال و لم يدرانه * على جمل منها يقاد اسيرا
و امير احمد بن عبد اللّه الخجستانى را ولايت خراسان امير يعقوب بن الليث داد ، چون او پشت در يعقوب گردانيد يعقوب گفت اما و اللّه ان قفاه قفا خالع عاص و هذا آخر عهدنا بطاعته ، و اين بود در سنهء احدى و ستين و ماتين ، و برادر او العباس بن عبد اللّه با وى بود - و خجستان از جبال هرات باشد - و خجستانى از ابو طلحه سركب « 8 » هراسان بود ، * رافع بن هرثمه را بمكر نزديك او فرستاد « 9 » تا بود كه او را هلاك تواند كرد ، و سركب « 10 » رافع را بناحيت بيهق و ناحيت بست فرستاد
هامش
( 1 ) در هر دو نسخه عمر نوشته و صحيح عمرو است . ( عت )
( 2 ) مطموره . ( و مطبق بر وزن مشفق زندان زير زمينى است )
( 3 ) بگذرانيدند .
( 4 ) نص ؛ فاحذريها
( 5 ) نص ؛ و دولتها .
( 6 ) سا .
( 7 ) نص ، ليلادهمه ؛
( 8 ) ش ؛ در هر دو نسخه چنين است و بنا بر آنچه از نسخ معتبر مستفاد مىشود شركب باشين سه نقطه دار و بضم اول و فتح سوم است .
( 9 ) نص ؛ و رافع هرثمه را بمكر بنزديك او فرستاد .
( 10 ) ظ ، شركب بر وزن گلشن .