و كنت كرهت لفظ الشيب جدا * و ان قالوا يكون الشيب زينا
فشين ان جعلت الباء نونا * و عيب ان جعلت الشين عينا
و قوله
قد قلت حين سألت ما * فعل المشيب اذا نزل
جلت اساءته الى * عن السؤال فلا تسل
لكن اريد بقاءه * و اجله « 1 » مع ما فعل
فالشيب لى بدل الشبا * ب و ليس من شيبى بدل
افض الدمع ابا يعلى على فقد شبابك « 2 » * ايها العيش النضير الغض من لى بايابك
ايها الشيب « 3 » ترفق و تلبث فى نصابك * لا ترعنى بذهابى فذهابى بذهابك
و اين دو بيت پارسى را بتازى « 4 » نظم داده است
اين پاى من از نديم بد در بند است * وين بند همه جهانيان را پند است
اى شاه جهان دلم بدان خرسند است * كاين ذلّ من و عزّ تو روزى چند است
انا من نديم السوء صرت مقيدا * و غدوت وعظا للأنام جميعا
سليت يا ملك الورى قلبى بان * ذلى و عزك يمضيان سريعا
صن العرض بالمال لا المال به * نصحتك فاعمل به و انتبه
ترى ماء وجه الفتى ذاها * اذا صرف المال عن مذهبه
ابو محمد اسماعيل بن محمد بن جعفر الحنيفى « 5 »
مولد و منشأ اوديه دويين بوده است ، و او مردى بوده است فقيه و وجيه و نبيه « 6 » ، و خال حاكم ابو العلا صاعد بن محمد الحنيفى بوده است « 7 » ، و او را ديوان شعر است بتازى و تصانيف ديگر ، و از اشعار او اينست
ينعى المشيب اليك نفسك فانتبه * فكانه عما قليل قد ورد
و كفى بشيب الرأس و عظا فاتعظ * فالموت مرتقب « 8 » ليوم اولغد
عش ما تشاء « 9 » كما تشاء فانه * لابد من موت و ان طال الامد
هامش
( 1 ) و احبه .
( 2 ) نص ، ابا يعلى فقد شبابك .
( 3 ) نص ، انها الشيب .
( 4 ) نص ، و اين دو بيت را پارسى بتازى .
( 5 ) ظ الحنفى .
( 6 ) و او مردى فقيه و وجيه و نبيه بوده .
( 7 ) نص ، و خال حاكم ابو العلا صاعد محمد الحنيفى ( ظ ، الحنفى ) است .
( 8 ) نص ، من بعت .
( 9 ) نص ، ما يشاء .