بن عبد الملك بوده ، پس ميتوان گفت كه جعفر پدر خالد بعد از عصر سليمان يعنى در حدود 100 ه به بلخ آمده ، و مدتى اينجا بود ، و بعد از ان بدربار هشام بازشتافته است . زيرا بموجب روايت ابن خلكان كه از كتاب اخبار برامكه تاليف ابو حفص عمر بن ازرق كرمانى نقل كند : اين برمك ( جعفر ) از دربار هشام رخصت خواست ، كه ببلاد خود رود ، و هشام نامهيى نوشت كه او را مالك بلاد خود گردانند ، ولى اين برمك چون در راه خراسان به گرگان رسيد ، درينجا وفات يافت « 1 » كه سال وفات او را پيش از مردن هشام ( 125 ه ) در حدود 120 ه تخمين كرده ميتوانيم .
بارى بموجب تواريخ عربى كه در اخبار دربار خلفاء قول آنها حجت تواند بود ، ذكرى از جعفر برمك در ان دربارها نيامده ، و نخستين كسى كه ازين خاندان در عمال و كارداران خلافت در امده ، بقول مقدسى خالد بن برمك دربار سفاح عباسى است « 2 » بنابران اگر ما تمام داستانهاى مورخان ديگر را دربارهء جعفر برمك و سفرهايش بدربار خلفاء اموى كالعدم پنداريم ، بموجب روايت طبرى يكنفر برمك را كه پدر خالد باشد ، در بلخ مىيابيم ، كه در سنه 107 ه با حكمران اموى اسد بن عبد اللّه همكار و به تعمير مجدد شهر بلخ پرداخته بود .
خالد بن برمك
از دودمان برمكيان شخصى كه نخستين بار وجود و هويت او نزد مورخان ثابت است ، و متفق القول او را مورث اعلاى اين خاندان بزرگ مىشناسند همين خالد برمكى است .
بقول ابن عساكر كه ابن خلكان از تاريخ دمشق او نقل نموده ، تولد خالد در سنه 90 ه و وفاتش ( 165 ه ) است در حالى كه ابن قادسى در اخبار الوزراء سال وفاتش را ( 163 ه ) نوشته است . « 3 »
هامش
( 1 ) - مقدمه اخبار برامكه به حوالت ابن خلكان طبع تهران .
( 2 ) - البدء و التاريخ 6 / 106
( 3 ) - وفيات الاعيان 1 / 106