بارى حمزه كشور خود را به سه بهره بر پسران خويش قسمت كرد و بعد از جنگهاى فراوان كه در مرزهاى سند و هند كرد ، از راه مكران به سيستان بازگشت « 1 »
درينوقت حمزه باز در خراسان جمعيتى بهم رسانيد ، و كارداران هرات و سيستانش اموالى را پيش او فرستادند ، تا كه در سنه 194 ه عبد الرحمن نشابورى بمدد بيست هزار لشكر با او مقابل شد ، در حالى كه لشكريان حمزه فقط شش هزار نفر بودند ، در جنگ سختى كه بين فريقين روى داد ، بيشتر از مردمان حمزه كشته شدند ، و خودش از سيستان به طرف هرات بازنشست « 2 »
اما بازماندگان حمزه در سيستان بسالارى بو عقيل باقى و يك نيمهء مردم سيستان با ايشان بودند ، چون در ذيقعدهء ( 194 ه ) مامون خليفه ، امارت سيستان را به فتح بن حجاج داد ، او در شوال 195 ه با پيروان بو عقيل درآويخت ، ولى على بن ابى على سپه سالار فتح شكست خورد ، و به شهر زرنج پناه جست ، و ياران وى بيشتر كشته شدند . و چند سال بعد پس از رجب ( 199 ه ) مردى از خواش سيستان كه نامش حرب بن عبيده بود ، دربست بيرون آمد ، و مردم بسيار با او جمع شدند .
چون اشعث بن محمد بن اشعث حكمران سيستان از طرف مامون بمقابلش برآمد ، حرب بهزيمت برفت ، و اشعث او را تعاقب نمود ، ولى حرب بازگشت و جنگى سخت كرد ، تا كه اشعث را عقب نشاند ، و بسا از لشكريانش كشته شدند ، و بنه و مال و ستور ايشان بدست حرب افتاد ، و بدان قوى گشت ، و اشعث از تاختهاى حرب به حصار بست پناهيد ، ولى حرب او را بدست آورد ، و بند برنهاد ، و حمدويه بن اشعث عجلى را كه در سيستان برخاسته بود ، نيز از بين برد ، و اين حوادث تا آخر ( 199 ه ) در سيستان روى داد ، و حرب بقوهء سى هزار سوار و پياده بر تمام حريفان خود چيره شد .
درينوقت از طرف خليفهء بغداد در سيستان ليث بن فضل حكم ميراند ، ولى با حرب ياراى مقابلت نداشت ، چون در اواسط سال 200 ه حمزه از راه مكران
هامش
( 1 ) - تاريخ سيستان 170
( 2 ) - زين الاخبار 80 - الف ، و الكامل 6 / 83