و فوز و نجات عامل ، و هلاك و تباهى مخالف است در بين امت باقى گذاشت .
پس امير المومنين هم ترا به كتاب اللّه و سنت رسولش ميخواند ، كه به امرش گردن نهى ، و از سركشى بپرهيزى ! چون بين تو و كارداران امير المومنين در خراسان و سيستان و فارس و كرمان جنگها روى داده ، و خونها بريخته ، بنابر ان امير المومنين براى خير و بهبود و سلامت و عافيت و طماءنينت تو و ياران شما چنان مناسب ديد ، كه همهء شما با برادران مسلمان خود بياميزيد ، و نصيبى از اموال غنيمت و صدقات و حق و عدالت داشته باشيد ، و خون شما بناحق نريزد .
و اينست كه از گناهان سابق و خونريزيها و غارتهاى مالى كه در جنگهاى شما با عمال امير المومنين روى داده ميگذرد و آن را عفو مىكند .
پس صلاح شما درينست كه به امير المومنين اطاعت كنيد ، و از احسانش برخوردار شويد ، اكنون كه او نزديك بلادت رسيده و در پهلويت نزول كرده خون و خواسته و تنت را امان ميدهد ، و از تمام گناهان و خونريزىها و غارتهاى مالى كلى و جزوى كه بوسيلهء تو يا يارانت روى داده ميگذرد ، و هرچه درين جنگها بردهايد از ان شماست .
اگر در گروه مسلمانان درايى ، و فرمان ببرى و از گناهان گذشته تايب شوى و به امير المومنين و ولى عهدانش گردن فرونهى ، و بعد ازين از تجاوز و غارت بپرهيزى و امان او را بپذيرى ، و پيش او بيايى ، پس در عهد خدا ، و ذمت امير المومنين و ذمت گذشتگان او خواهى بود ، و با ياران خود امان خواهى يافت ، و خون و مال شما و آنچه در جنگها بدست آوردهايد ، همه محفوظ خواهد بود .
پس پند امير المومنين را بپذير ، و از حسن نظرش كه به تو و يارانت دارد بهرهيى بگير ، و بدان كه اين كار در حال و آينده براىتان سودمند خواهد بود .
بر احسان و افضاليكه بر تو روا داشته اعتماد كن ، و به وفاى عهدش مأمون باش ! و با فرستادهء امير المومنين بحضورش بيا !
و الا اگر امان او را نپذيرى ، و نيايى پس اين اماننامه و فرستادهء امير المومنين
تاريخ افغانستان بعد از اسلام ( فارسى ) — صفحة 358
مساهمون: عبد الحي حبيبى
ص٣٥٨