شورش سپيد جامگان خراسان و هلاك خالد
در سابق گفتيم كه ابو داود خالد ذهلى ، بعد از قتل بو مسلم در خراسان والى بود ، و با دربار عباسى كمال اطاعت و فروتنى داشت ، و بنابر ان خراسانيان او را به نظر نيك نديدندى ، و همواره در صدد آن بودندى كه چگونه او را از ميان بردارند . زيرا اين همكار پروردهء بو مسلم نقش قدم او را تعقيب نكردى ، و دم از اطاعت كامل دربار عباسى زدى .
علاوه برين خراسانيان دل خوشى ازين مرد نداشتند ، زيرا او با ولى نعمت خود بو مسلم وفا ننمود ، و هم اين كفران نعمت او را به عاقبت خطرناكى كشانيد كه :
در يكى از شبانگاهان ربيع الاول سال 140 ه يعنى سه سال بعد از قتل بو مسلم ، ابو داود خالد بن ابراهيم در دروازهء كشماهن دار الامارت مرو بخواب خوشى آرميده بود ، كه دستهيى از سپاهيان خراسانى كه بقول گرديزى در زين الاخبار از سپيد جامگان خراسان و در تحت قيادت سعيد جولاه بودند سر از اطاعت او بركشيدند ، و اطراف قرارگاهش را فروگرفتند ، هياهوى سپاهيان سركش او را از خواب نوشين بيدار كرد ، و منزل را بين ايشان محاصره ديد .
خالد چون شورش سپاهيان ستمديده را در كمال شدت و صعوبت ديد ، دانست كه كارش به آخر شده ، و اينك هنگام انتقام پرورندهاش بو مسلم فرارسيده است ، وى ناگزير بر بام قرارگاه خود برامد ، تا سپاهيان طرفدارش را به نجات خود برخواند ، و سحرگاهان كه سپيده دم فجر روشنى خفيفى را پهن ميكرد ، از فراز كنگرهء بام پائين افتاد و كمرش بشكست ، و در همين روز نماز ديگر