سكون است .
بو مسلم در اواخر سال 129 ه نضر بن نعيم ضبى را به هرات فرستاد كه در انجا عيسى بن عقيل ليثى از طرف نصر سيار حكمران اموى حكم ميراند ، نضر بر هرات چيره آمد ، و عيسى پيش نصر سيار گريخت ، و به چنين صورت سلطهء بو مسلم بر هرات و مرو رود بسط يافت .
درين هنگام در خراسان دو نفر از امراى قوى وجود داشتند : كه يكى شيبان بن سلمه سدوسى حرورى باشد ، وى در مرو بود ، و با والى اموى نصر سيار مىجنگيد و از خوارج نيرومند شمرده مىشد ، دديگر جديع بن على كرمانى در مرو نشسته بود ، كه هر دو با نصر بن سيار والى اموى خراسان رقابت داشتند ، و پيش او سر فرونمى آوردند ، بو مسلم با اين دو نفر مفاهمهها كرد ، تا بوسيلهء ايشان سر حكمران اموى را بكوبد ، و چون درين هنگام لشكر بو مسلم فراوان بود ، و لشكرگاه سپيدنگ گنجايش آن را نداشت بنابرين بعد از اقامت 42 روزه در سپيدنگ ، لشكرگاه خود را روز چهارشنبه 21 ذيقعده 129 ه به ماخوان نقل داد ، و در منزل ابو اسحاق خالد بن عثمان فرود آمد ، و براى لشكر خندقى را كند ، كه بر يكطرف آن مصعب بن قيس حنفى و بهدل بن اياس ضبى پاسبانى ميكردند و ابو شراحيل و ابو عمر و اعجمى بر سمت ديگر آن گماشته شده بودند . سردارى لشكر را ابو نصر مالك بن هيثم داشت و دستهء پاسبانان را ابو اسحاق خالد بن عثمان قوماندانى ميكرد ، ديوان لشكر او را كامل بن مظفر و ديوان رسايل را اسلم بن صبيح اداره كردندى ، و امور قضا را به قاسم بن مجاشع نقيب تميمى سپرده بود ، كه در وقت عصر به لشكريان فضايل بنى هاشم را بر بنى اميه تبليغ كردى ، و امامت نماز را بجا آوردى ، و داود بن كراز ماليات را فراهم كردى ، و بوسيلهء ديوان لشكر به هفت هزار لشكريان خود اولا سه سه درهم و بعد از ان چهار چهار درهم بدادى « 1 »
بو مسلم در حقيقت با سلطهء اموى مقابله داشت ولى در بين دو نفر مذكور
هامش
( 1 ) - طبرى 6 / 34 الكامل 5 / 175