را فرستاد ، مگر از طرف دربار اموى هلال بن احوز تميمى اين باغيان را تعاقب نمود ، و تا سال 102 ه قندابيل و حواشى سند را ازيشان پاك ساخت ، و چون در سنه 107 ه جنيد بن عبد الرحمن مرى به حكومت سند گماشته شد ، وى به ديبل آمد و بر كنار مهران تا برهمناباد رسيد . درينوقت جيسيه بن داهر درين شهر حكم ميراند ، و به جنيد پيغام داد ، كه من مسلمان شدهام ، و از طرف خليفهء صالح عمر بن عبد العزيز برين ديار حكمران بودهام ، بنابرين نخواهم گذاشت ، كه درينجا مداخله كنى !
جنيد بعد از تجهيز لشكر و كشتىهاى جنگى بر جيسيه حمله آورد ، و در جنگى كه بر كنارهاى شرقى مهران روى داد ، خود جيسيه گرفتار و بامر جنيد كشته شد و چچ ( صصه ) بن داهر برادرش كه به قصد دادخواهى و شكوه از اعمال جنيد بدربار اموى از راه عراق ميرفت نيز گرفتار گرديد ، و جنيد او را بكشت ، و بعد از ان به فتح حواشى شرقى سند :
كيرج ( كه پادشاه آن راه - راى نامداشت ) مرمد - مندل - دهنج - بروض ازين - سرست - بيلمان - و جزاير آبهاى سواحل جنوبى سند موفق آمد « 1 » و اين پيروزيهاى جنيد تمام مردم هند را آنقدر متحير ساخته بود ، كه در عهد پول كيشى ده يا دوازده سال بعد ازين وقايع ، در نوسارى كتيبهئى را در سال 121 ه 738 م نوشتهاند ، كه در ان گويد :
« لشكريان عرب سلطنتهاى سند و سوراسته و چادرا و ماروار و بهليمان را به حيرت انداخته است » « 2 »
جنيد در سنه 111 ه از حكمرانى سند معزول و بجايش تميم بن زيد عتبى آمد ، كه مردى تنبل و مبذر بود ، و درينوقت مسلمانان برخى از مراكز خود را در سند و حواشى هند از دست دادند ، و خود تميم در ديبل نزديك ماء الجواميس ( تالاب گوميش ) بمرد ، و حكم بن عوانه كلبى بجايش به سند گماشته شد ، وى عمرو بن محمد بن قاسم را كه پسر فاتح سابق سند بود ، به سپهسالارى خود به سند آورد ،
هامش
( 1 ) - فتوح 541 ، ندوى 126 ببعد ، تاريخ يعقوبى 2 / 317
( 2 ) - تاريخ سند ندوى 132 به حواله كتاب گجراتى پراچين اتهاس .