لشكريان و سرداران عرب ، با عبد الرحمن يك جا در مقابل حجاج عاصى شدند ، و با وى پيمان بستند كه حجاج را از امارت عراق خلع كنند ، و به مهلب بن ابى صفره حكمران مرو در خراسان نيز نامه نوشتند و او را به مخالفت حجاج بازخواستند .
عبد الرحمن بدين ترتيب از حجاج سركشيد ، و به سيستان آمد ، و بر بست عياض بن هميان بكرى ( از بنى سدوس ) را والى كرد ، و زرنج را به عبد اللّه بن عامر تميمى سپرد ، و بارتبيل به اين شرط صلح كرد ، كه اگر ظفر يابد ، ابدا باژى را ازو نخواهد گرفت ، و اگر شكست خورد به او پناهنده خواهد شد . « 1 »
عبد الرحمن با لشكر خود در سنه 82 ه از سيستان به جنگ حجاج حركت كرد ، و عبد الملك پادشاه اموى حجاج را تقويه نمود ، در بصره حربى سخت كردند ، و عبد الرحمن هزيمت ديد بكوفه رفت ، و بمدد اهل كوفه در دير جماجم هشتاد و يك بار حرب كرد ، و در نتيجه قواى حجاج برو چيره شدند ، و عبد الرحمن در سنه ( 83 ه ) از راه پارس و كرمان واپس به سيستان آمد . « 2 » و پس ازين عاقبت عبد الرحمن همان بود كه در فصل اول و مبحث رتبيلان گذشت و اين حوادث به مرگ عبد الرحمن در سنه 85 ه خاتمه يافت .
هامش
( 1 ) - طبرى 5 / 147 ، تاريخ سيستان 115 ، الكامل 4 / 223 ببعد ، تاريخ اليعقوبى 2 / 378 ببعد .
( 2 ) - طبرى 5 / 163 ببعد ، تاريخ سيستان 116 ، الكامل 4 / 223 ببعد ، زين الاخبار 63 الف