تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيرجندنامه ( فارسى ) — صفحة 93

مساهمون:

ص٩٣
7 - 3 - ميدان توپخانه ( ميدن توپ‌خانه
meydon tupxone
) : در جنوبىترين نقطهء تگ‌چاه - در شمال خيابان كنونى منتظرى - فضاى باز نسبتا بزرگى بود كه شباهت زياد به ميدان داشت و آن را « توپخانهء » شهر كرده بودند و بدين نام مشهور شده بود .
8 - 3 - ميدان تير ( ميدن تير
meydon tir
) : در كنارهء شمالى جادّهء شوكت‌آباد بين شهر و آن روستا زمين باير بزرگى بود كه نظاميان آن را به تمرين تيراندازى سربازان اختصاص داده بودند و آن را « ميدان تير » مىگفتند .
9 - 3 - ميدان « چاه پاياب تگ‌چاه » ( ميدن چخ پايوّ تگ‌چا
: ( meydon cax payowtage
در شمال « چاه پاياب تگ‌چاه » ميدان نسبتا وسيعى بود كه چند كوچه از آن منشعب مىشد . اين ميدان پس از احداث اولين خيابان شهر ( نزارى - شهداى كنونى ) از ميان رفت .
10 - 3 - ميدان « چاه پاياب سر قبرستان ( ميدن چخ پايوّ سر قبرستا [ ن ]
meydon caxpayow sor qabresto [ n ]
) : در محلّ چاه پاياب ديگر شهر كه در كوچهء سر قبرستان واقع بود ميدان مانندى بود كه به اين نام خوانده مىشد . چون منزل حاج محمّد على قناد ( يزدى ) در اين كوچه قرار داشت ( روبروى همين چاه پاياب ) آن را به اسم او هم مىخواندند .
11 - 3 - ميدان چوگان ( ميدن چوگان
meydon cugan
) : در بيابان جنوبى شهر و نزديك يخچال‌ها زمين باز و بزرگى بود كه نظاميان در آن چوگان بازى مىكردند و نيز مسابقات اسب‌دوانى را در آن برگزار مىنمودند و در روز سوم اسفند مراسم سان و رژه هم در آن اجرا مىشد . از اينرو اين زمين به سه نام معروف بود : ميدان چوگان - ميدان اسب‌دوانى - ميدان رژه .
12 - 3 - ميدانى حاجى آمنه ( ميدانى هاجى اامنه
meyoni haji amene
) : در غرب كوچهء معروف « ته آب‌بردى » - نرسيده به « ميدان لب جوى گسكى » - ميدانى
بيرجندنامه ( فارسى ) — صفحة 93 | جمال رضايى