اسپِدا
espeda
: سپيداب .
اسپِداقَلِىْ
espeda qaley
: سپيداب قلعى .
اسْپُرز
osporz
: سپرز ، طحال ( طحال گوسفند را روى آتش مىانداختند تا كباب مىشد و به كودكانى كه در خواب مىشاشيدند مىخوراندند ) .
اسپِناچ
espenac
: اسفناج .
اسپَند
espand
: اسپند ، اسفند .
استُخُدّوس
ostoxoddus
: استخودوس .
استِفراق
estefraq
: استفراغ ، قى .
استَقزا
estaqza
: استسقا .
استِكُا [ ن ]
esteko [ n ]
: استكان ( براى " بادكش " كردن از آن استفاده مىشد ) .
اسكُچّه
askocce
: سكسكه ، نك : اكُچّه .
اسَل
asal
: عَسل .
اسهال
eshal
: اسهال ( نوع ويروسى آن ) ، نك : هِيزه .
اسهالِ خُونى
eshale xuni
: اسهال خونى .
اشتُر خار
ostor xar
: شترخار ، خار شترى .
اشتِها
esteha
: اشتهاء .
اشكَسته
eskaste
: شكسته .
اشكسته بَن [ د ]
eskaste ban [ d ]
:
شكستهبند .
اشكَسته بَندى
eskaste bandi
: شكسته بندى .
افَاقه
efaqe
: افاقه .
افتوّ سوُز
aftow suz
: آفتابسوز ، ( سوختگى پوست بدن از آفتاب ) .
افگار
afgar
: افگار ، مجروح . نك : اوّگار .
افگَاروُ
afgaru
: سختافگار .
افلِج
eflej
: افليج .
اقّ
oqq
: اق ، قى ( آنچه با فشار از معده بالا آيد و از دهان خارج شود ) .
اقرَبَك
aqrabak
: عقربك ( آبسهء سر انگشت ) .
اكُچّه
akocce
: سكسكه . نك : اسكُچه .
اكسه
akse
: عطسه .
الَّت
ellat
: علّت ، بيمارى .
الَّتوُ
ellatu
: علّتى ( كسى كه زود زود بيمار شود و يا بيمارىهاى متعدد داشته باشد ) .
الَكُل
alakol
: الكل .
اليل
alil
: عليل .
امَاله
amale
: اماله .
امبه
ambe
: انبه .
امَل
amal
: عمل ( 1 - جرّاحى ، 2 - اعتياد به افيون . 3 - اجابت مزاج ) .
امَل كِرده [ ن ]
amal kerde [ n ]
: عمل كردن ( 1 - جرّاحى كردن . 2 - اجابت مزاج ) .
امَلى
amali
: عملى ( 1 - معتاد به افيون .
2 - مصنوعى مانند دندان عملى ) .
انّاب
annab
: عنّاب ( آب عنّاب را براى تصفيهء خون مىخوردند و از دود عنّاب براى جلوگيرى از آب ريزش بينى استفاده مىكردند ) .
انار
anar
: انار ( آب انار را براى تصفيهء خون مىخوردند . رُب انار را به لثههاى متورّم مىماليدند . دانههاى نارس انار را براى درمان اسهال مىخوردند ) .