واژگان پزشكى گويش بيرجند
الف آ -
a
. ا ا -
a
. ا ا -
e
. ا ا -
o
ا -
a
. ا -
e
. ا -
o
آخ
ax
: آخ ( صدايى كه از درد برآورند ) .
آرد
ard
: آرد . نك : كَاچى بىنمك .
آش
as
: آش ( غذاى آبگون ويژهء بيمار ) .
آل
al
: آل ( نام ديوى است موهوم كه مىگويند اگر زائو تنها بماند دلش را مىكند و مىبرد و زائو مىميرد . بدينسبب " آلِ دِلَاكه [ ن ]
ale dela ke [ n ]
" هم ناميده مىشود يعنى " آل دِل كن " .
اابِست
abest
: آبست . آبستن ( براى حيوانات گفته مىشود ) .
ااتِشَك
atesak
: آتشك . ( اين بيمارى را با پياز خام درمان مىكردند ) .
ااتِلناك
atelnak
: عاطلناك ( كسى كه هميشه بيمار است يا زود زود مريض مىشود ) .
ااتِلنَاكوُ
atelnaku
: بسيار عاطلناك .
ااجيد
ajid
: آژير ، سرحال ( در برابر خواب آلوده و بىحال ) .
ااجيد گُجيد
ajid gojid
: آژير و خيلى سرِ حال .
ااراز
araz
: اعراض ( افسردگى و ناتوانى كه بر اثر بيمارى يا حادثهاى ناگوار و يا از شنيدن خبرى بد و دور از انتظار بر آدمى روى مىدهد ) .
اازار
azar
: آزار ، بيمارى ، رنجورى .
اازُرده
azorde
: آزرده ( عضوى كه بر اثر ضربه و يا برخورد به چيزى و جايى متألّم و حسّاس شده باشد ) .
اازمُده
azmode
: آزموده ( داروى مجرّب ) .
ااسيب
asib
: آسيب ، صدمه بر اثر ضربه .
ااشوُب
asub
: آشوب ( آشوب دِل و معده ) .
اافَت
afat
: آفت . نك : ااكَفت .
ااك
ak
: آك ( عيب ، بيمارى ، آسيب ) .
ااكَفْت
akaft
: آكفت ، آفت ، نك : اافَت .