آن داشت . استفاده از پاچين هنوز معمول است .
4 - پاره [ ن ]
pere [ n ]
( پيراهن ) :
پيراهن زنانه معمولا از پارچههاى گلدار نازك دوخته مىشد و آن را روى « زيرجامه » ( زرجامه
zer jome
) مىپوشيدند . پيراهن كه تا روى سرين را مىپوشاند معمولا با « شلوار » و ( تاماتنگ
tamo tang
) پوشيده مىشد . پيراهنهاى زنان روستايى و كارگران معمولا كرباسى و گشاد بود .
5 - پيچّه
picce
( پيچه ) :
نوعى روىبند كه از موى سياه يال و دم اسب بافته مىشد و با بند نوارى كه داشت به پشت سر بسته مىشد .
6 - تاما [ ن ]
tamo [ n ]
( تنبان ) :
تنبانهاى زنانه را معمولا از دبيت مىدوختند به قسمتى كه تا روى پشت پا را مىپوشانيد و آن را زير « شلوار » ( شليته ) مىپوشيدند . پاچههاى تنبان زنانه تنگ بود و به همين جهت آن را تاماتنگ
tamo tang
مىخواندند . به « دبيت » در گويش بيرجند « ديم
dim
» گفته مىشود .
7 - جراب
jerab
( جوراب ) :
پيش از آنكه جورابهاى ماشينى به بازار آيد جوراب را خود زنان و دختران با ميل مىبافتند . جورابهاى زنانه نخى ، پشمى ، يا كركى بود كه از نخهاى باريك بافته مىشد و رنگهاى متفاوت داشت .
8 - چادر
cader
( چادر ) :
بالاپوش معروف كه زنان آن را روى سر مىاندازند و از فرق سر تا پشت را مىپوشاند .
چادر در آن زمان چند نوع بود كه برخى از آنها هنوز معمول است :
1 - 8 - ابايى
abayi
( عبايى ) :
اين نوع چادر را از پارچهء عبايى مىدوختند و از دو قسمت تشكيل مىشد : پايين تنهء آن مانند دامن بلندى بود كه با بندى به كمر بسته مىشد و بالاتنه آن را روى سر مىانداختند بدانسان كه سر و بالاتنه را مىپوشانيد . اين چادر را معمولا با « چاقچور » ( دلاق
delaq
) مىپوشيدند و بيشتر مورد استفادهء طبقات بالا و احيانا متوسّط بود و براى رفتن به مجالس رسمى