« كشته
keste
» مىگفتند و مىگويند مانند آلبالو ، انجير ، توت ، جوز قند ، خرما ، زردآلو ( برگه ، بلبلى ) ، سنجد ، شفتالو يا هلو ( پاخته
paxte
) ، طايفى ( تيفى
teyfi
) ، عنّاب ، كشمش ، مويز ، نخود و . . .
3 - قاووتها :
« قاووت / قاوت » را در گويش بيرجند « سفوف
sofuf
» مىنامند و آن مخلوطى است از آرد نرم نخود برشته و دانههاى بو دادهء گياهان و شكر يا قند كوبيده . « سفوف » در زبان فارسى به معانى « آرد پخته » ، « داروى خشكشدهء كوبيده » ، و « هرگونه گرد دارويى » است و اختصاصا به مخلوطى از كوبيدهء دانههاى گياهان دارويى اطلاق مىگردد كه به عنوان بادشكن مصرف مىشوند . اين واژه در گويش بيرجند بجز اين معنى به هرگونه « قاووت » نيز گفته مىشود .
سفوفهايى كه از ديرباز در بيرجند مصرف مىشده و هنوز هم مىشوند عبارتند از : 1 - سفوف آرد نخود برشته . 2 - سفوف باديان ( رازيانه ) . 3 - سفوف پست « 1 » ( پسكى
peski
) . 4 - سفوف تخم خرفه . 5 - سفوف تخم شويد . 6 - سفوف جوز هندى ( نارگيل ) . 7 - سفوف قهوه . 8 - سفوف مغز بادام . 9 - سفوف مغز پسته .
هامش
( 1 ) . براى تهيّهء « پست » جوى نارس را درو مىكنند و در آفتاب خشك مىنمايند و آن را آرد كرده در ظرفى روى آتش برشته مىكنند . به « پست » در بيرجند « پسكىpeski» مىگويند .