مرحوم حاج ميرزا حسن خان جابرى انصارى در آنجا نصب گرديده است . « 1 » ضمنا آيات 35 تا 37 سوره اسرى ( بنى اسرائيل ) در بالاى آن نوشته شده و در آخر كتيبه نوشتهاند : سنه 1362 عمل سيّد حسن موسوىزاده ( كاشىساز معروف اصفهانى ) در كتاب « آثار ملى اصفهان » ( صفحه 481 ) ضمن بيان اين مدرسه گويد : شايد نام مدرسه به زبان عربها ارتباط پيدا مىكرد . در هر حال چون سكنهى آن مدرسه از طلّاب عرب بودهاند به نام مدرسهى عربها ناميده شده است و با اين فرض در ابتداى امر نام ديگرى داشته كه مهجور گرديده است . زمان ساختن مدرسه يقينا مربوط به قبل از عهد صفوى نمىباشد و در مدرسه هيچگونه آثار تاريخى وجود ندارد جز آنچه شاردن نام آن را ذكر نموده است . مرحوم جناب در « الاصفهان » ( صفحه 68 ) طول و عرض مدرسه را 40 * 40 ذرع و تعداد حجرات آنها را 22 و طلّاب ساكنين در آنجا را 9 نفر مىنويسد .
هامش
( 1 ) - دو بيت از اين اشعار كه متضمّن تاريخ تعمير مسجد است ذيلا ذكر مىشود :چو تاريخى از جابرى خواستند * كه باشد به تجديد بنيان ، سزا
چو روشن شد از علم ، اين مدرسه * بگو ( بد ز نور محمّد رضا )كه جملهى داخل پرانتز به حساب ابجد 1362 مىشود ، همان سالى كه مرحوم آيت اللّه محمّد رضا خراسانى ( متوفى به سال 1397 ه . ق . ) اقدام به تعميرات اساسى اين مدرسه نموده است . البته چون مرحوم آيت اللّه سيّد حسين خادمى ( ره ) ( متوفى به سال 1405 ه . ق . ) مجددا اقدام به تجديد بناى اين مدرسه نمودند ، امروزه اين مدرسه را گاهى به نام ايشان هم مىخوانند .