روى دو پايه سنگ مرمر گلدانى شكل بسيار زيبا قرار گرفته ، پهناى دهانه سردر ، هفت متر است و در طرفين ، دو سكوى مرمر بسيار نفيس و عالى وجود دارد .
در ميان مقرنسكارىهاى بالاى در ورودى روى سوسن وسط نقش طاووسى است كه بال و پر گشوده و در كمال ظرافت و زيبايى است . كتيبهى بالايى در به نام شاه سلطان حسين صفوى و به خط عبد الرحيم جزايرى به تاريخ 1112 هجرى است . « 1 » مساحت ساختمان و صحن مدرسه قريب 8500 متر مربع است و صحن آن به شكل مربع است كه طول آن از مشرق به مغرب 5 / 65 و عرضش از شمال به جنوب 5 / 55 متر است . نهر بزرگى كه از شعب زايندهرود است « مادى فرشادى » از وسط آن مىگذرد و چند چنار كهنسال از چنارهاى قديمى آنجا هنوز باقى است .
در چهار گوشه مدرسه چهار زاويه و در داخل مدرسه ، موافق ساختمانهاى نظيرش ، چهار ايوان وجود دارد . ساختمان مدرسه مثل اغلب مدارس قديمى دو طبقه است و دور تا دور طبقه فوقانى و تحتانى ايوانهاى زيبا و خوش طرحى وجود دارد كه در عقب آنها حجراتى براى طلّاب ساخته شده است . مجموع ايوانهاى تحتانى و فوقانى در داخل و خارج مدرسه و داخل زواياى چهارگانه غير از انبار و اطاق سرايدار داراى 134 حجره مىباشد . تمام حجرهها داراى فرش مخصوص به خود بوده است . ايوان جنوبى مدرسه منتهى به گنبد عظيم و باشكوهى مىشود كه در زيبايى و ظرافت نمونه كاملى از صنايع معمارى دوران پرافتخار صفويّه است و مانند گنبد مسجد شاه و مسجد شيخ لطف اللّه مايهى اعجاب و شگفت بينندگان مىگردد .
در دو طرف ايوان ، دو مناره به ارتفاع 38 متر ساخته شده كه قسمت فوقانى آنها در
هامش
( 1 ) - در كتيبههاى نماى خارجى ايوان جنوبى صحن مدرسه ، احاديثى راجع به ارزش علم و عالم نوشته شده و در آخر آن آمده : كتبه عبد الرحيم فى 1112 ه . ق .