مجتهدزاده است و مجتهد نيست همچنين در صفحهء 364 در بيت دوم قصيدهء عليجان كلمهء حجاز درست نيست بجاى آن بايد جهاز نوشته شود » .
از اينكه مرد محترمى در سنين بالاتر از نود سالگى با ذوق و علاقهء خاص كتاب « اردبيل در گذرگاه تاريخ » را مطالعه و نكاتى را در طريق اصلاح آن بقلم آورده است سپاسگزارى مىنمائيم و بنامهء ديگرى اشاره مىكنيم :
وقايع زنجان و همكارى سيد باقر سيدين باعظيمزاده :
در مورد شادروان سيد باقر سيدين در صفحهء 343 جلد اول مطالبى نوشته بوديم . يكى از آگاهان از حال وى يادداشتى براى ما فرستاده ضمن آن نوشته است « او در اردبيل به دنيا آمده و پس از طى مراحل جوانى بشغل تجارت پرداخته در اردبيل در كاروانسراى شيخ الاسلام دفتر بازرگانى ترتيب داده بود . كمكم در اين كار شهرت و معروفيت يافت و در زنجان در سراى « ملكشاه » نيز شعبهاى داير كرد . او در وقايع سالهاى 1326 و 1327 قمرى و در دوران انقلابات مشروطيت در زنجان بود و هنگاميكه سپهسالار تنكابنى عظيمزاده مجاهد اردبيلى را با چند تن از ساير مجاهدين از تهران بزنجان فرستاد كه از طرف مشروطيت انجمن ولايتى تأسيس كند حكومت زنجان « جلال الدوله » پسر « ظلّ السلطان » بود . عظيمزاده در گذرها و ميادين نطقهائى راجع بآزادى و مشروطيت ايراد مىكرد لذا حكومت از ترس وى فرار كرد و ادارهء حكومتى بدست وى افتاد و بر حسب مأموريت از طرف آزاديخواهان ، بانتخاب اكثريت مردم ، انجمن را تأسيس نمود .
در اينموقع حاج سيد باقر سيدين و چند نفر ديگر از اهالى اردبيل از عظيمزاده تبعيّت مىنمودند و راه پيشرفت ويرا هموار مىكردند . حاج سيد باقر در مورد نطقهاى وى نوشتههائى له او پخش مىكرد .
بعضى از آقايان زنجان كه بعلّت تصرف موقوفات مدرسهء « سيّد » با آخوند ملا قربانعلى حجة الاسلام زنجان مخالفت داشتند از اين موقعيّت استفاده كرده عظيمزاده را عليه آخوند تحريك نمودند نسبت باينكه نطقهاى خود را در مسجد مزبور ، كه در تصرف آخوند بود ، انجام دهد . و چون مريدهاى مسلح و غيرمسلح زيادى داشت لذا جنگ ميان مريدها و عظيمزاده درگرفت و تيراندازى تا مدت سه روز ادامه داشت تا اينكه بالاخره مقلدين و ساير افراد ، كه تابع آخوند بودند ، به عظيمزاده و ياران او حملهور شده تعداد 17 نفر آنها را با خود وى قطعهقطعه كردند و بقيه يا فرار و يا مخفى شدند .