مسجدى كه بنام او معروف است دفن گشته است . فرزندان حاج مير صالح بنام خانوادگى انوارى شناخته مىشوند .
صالح اردبيلى :
دانشمندى است از ولايت اردبيل كه شرح زندگيش معلوم نيست ولى كتابى دارد بنام « حقيقة العالم » كه بنا بنوشتهء مؤلف « تاريخ اردبيل و دانشمندان » در سال 1320 هجرى در تفليس چاپ شده است .
صدر الممالك اردبيلى :
« ميرزا نصر الله صدر الممالك » متخلص به « نصرت اردبيلى » از دانشمندان قرن 13 هجرى است . از فصاحت و طلاقت لسان بهرهء كافى داشت و در زمرهء عرفاى عهد خود بشمار مىآمد . صحبت اغلب علماى عصر و رهروان طريقت را دريافته و در تصوّف از « حسن عليشاه » تلقين و ارشاد كسب كرده است . تحصيلات خود را در اردبيل گذرانيده و مدتى نيز در اصفهان بتكميل آن پرداخته است . بعنوان معلّم « محمد ميرزا » فرزند « عباس ميرزا » ، كه بعد از فتحعليشاه بنام محمد شاه بر تخت نشسته است ، بدربار قاجار راه يافت و در عهد سلطنت وى بوزارت وظايف رسيد . بعد از فوت آن پادشاه مدتى در قم و سپس در عراق بسر برد و سرانجام در سال 1271 هجرى در آنجا درگذشت . « 1 » فرزند وى بنام « ميرزا هادى » هم از فضلاى عصر خود بوده و در سال 1306 خورشيدى بدرود زندگى گفته است .
صدر الممالك اشعار خوبى مىسروده و « نصرت » تخلّص مىنموده است . ديوانى به همين نام دارد و طبق نوشتهء الذريعه نسخهاى از آن نزد فخر الدين نصيرى مىباشد . اين ابيات نمونهاى از اشعار اوست :
هامش
( 1 ) - در مرآت البلدان تاريخ وفات او 1273 قمرى و محلّ درگذشتش كرمانشاه نوشته شده است ولى دانشمندان آذربايجان درگذشت او را بطوريكه در متن آمده است 1271 ضبط كرده است . مجمع الفصحا تأليف عليقليخان مخبر الدوله هدايت هم به همين قرار مرگ او را در ششم محرّم 1271 هجرى در عراق عرب نوشته است ( مجمع الفصحا ، عليقلى مخبر الدولهء هدايت . سنگى . تهران . 1295 هجرى قمرى ) .