« جمعى از شهروندان در كنار صندوقى كه براى موافقين با باقى ماندن دورهء 17 مجلس شورايملى در « رفراندوم » گذاشته شده بود ديده مىشوند »
گردهمآئى سياسى مردم اردبيل در آندوره بود زيرا سه روز بعد واقعهء 28 مرداد اتفاق افتاد و براى 25 سال امكان هرگونه بحث و فحص در مسائل مذكور در سراسر ايران و منجمله اردبيل از مردم گرفته شد .
آنچه در باب اجتماعات و ميتينگهاى مذكور مىتوان گفت اينست كه نفس اين گردآمدنها و سخنانى كه در آنها گفته مىشد در ازدياد بينش سياسى و اجتماعى مردم اثرات زيادى گذاشت و در ارواح خمود اهالى غيرمتحرك منطقه ، حركت و تكانى بوجود آورد . صد حيف كه آنهائى كه بعد از آن وقايع امكان سخن گفتن داشتند ، جز تنى چند ، از جمله عالم بزرگوار مرحوم حاج سيد يونس يونسى « 1 » قدمى دراينباره برنداشتند و بلكه چنان كه در گذشتهها عمل كرده بودند در بخواب كردن مردم نابخردانه همت گماشتند .
اردبيل و كودتاى 28 مرداد 1332 :
شاه در اواسط مرداد 1332 در اجراى نقشههاى خويش ، براى برانداختن دولت دكتر مصدق ، بعنوان استراحت به نوشهر مازندران رفت و در آنجا حكمى بعنوان سرلشگر فضل الله زاهدى صادر كرده او را نخستوزير ايران نمود . اين حكم چند روز بعد از صدور و شبانه
هامش
( 1 ) - وجود اين مجتهد دورانديش بمنزلهء سپرى براى درماندگان در مقابل ظلم و تعدى دستگاههاى دولتى بود . او در 23 مرداد 1353 به مرض سكتهء قلبى درگذشت و در قبرستان شيخان قم دفن گرديد .