گرديد كه اجلال نيز بدين مجمع بيايد و بخواست مردم توجه نمايد . صاحب جمع كه خود در آن جلسه حاضر بود ، مجبور شد باتفاق يكنفر از هيئت مديره بقلعه نزد حاكم برود و او را از درخواست مردم آگاه سازد . حاكم ناصر الاياله را بنمايندگى خود به اين مجلس فرستاد و او چون كثرت جمعيت و ابهت ميتينگ را ديد از طرف اجلال وعدهء همكارى داد . قطعنامهء ميتينگ در چند ماده تنظيم شد و يكى از مواد آن تسليم اوراق و صندوق و مهر كميتهء دموكرات اردبيل بنامبردگان در فوق بود .
اجلال چون از اين اجتماع و تصميمات آن آگاه شد خود را در موقعيت سختى ديد زيرا از يكطرف ميرزا موسى داماد آقا ميرزا على اكبر با آن درخواست مخالف بود ، و نميخواست كه مهر و اوراق كميته از اختيار او و يارانش خارج شود ؛ و از طرف ديگر هيئت مديرهء ميتينگ ، كه قادر بتحريك مجدد مردم عليه حكومت بودند ، در اجراى آن پافشارى داشتند . اين بود كه او ، با سابقهء دوستى با عباسزاده ، به دو متوسل گرديد . عباسزاده با دوستان خود بمشورت پرداخت و سرانجام چنين پيشنهاد شد كه اشياء فوق از اختيار هردو طرف خارج و مهروموم شود تا وضع آذربايجان روشن گردد . چه در آن اوقات مردم تبريز عليه عين الدوله ، كه بواليگرى آذربايجان منصوب و از تهران حركت كرده بود ، برخاسته و انتصاب شخصى مثل مخبر السلطنه را بجاى وى خواستار بودند .
تعقيب دموكراتها بوسيلهء آقا ميرزا على اكبر
پيشنهاد دموكراتها ، دربارهء مهروموم كردن اثاثيه و اوراق - كميتهء دموكرات ، از طرف اجلال الملك پذيرفته شد و ميتينگ با موفقيت پايان يافت ولى موجب تشديد مخالفت بين دو دسته گرديد و تحريكات جديدى آغاز شد و كسانى ، كه مهر و مدارك كميته را از دست داده بودند ، به قصد تلافى باقدامات جديدى دست زدند .
از جمله آنكه روز سوم محرم 1339 قمرى مير محسن خان ( سردار فاتح ) داشكسنى از حاج شعبانعلى براى صرف نهار بخانهء خود دعوت كرد و چون عصر شد حاجى درصدد مراجعت برآمد . محسن خان ، با عنوان كردن سخنان و تعارفات